برآورد پایایی و روایی درجه بندی کانون ارزیابی با بهره گیری از نظریه تعمیم پذیری

نتایج کانون ارزیابی و بهره برداری از این نتایج، وابستگی قطعی به پایایی و روایی درجه­بندی­های این کانون ها دارد. هدف این پژوهش، بررسی پایایی و روایی کانون ارزیابی یک سازمان دولتی با بهره گیری از نظریه تعمیم پذیری بود. نمونه آماری مشتمل بر داده های مربوط به ۳۴۰ مدیر (ارزیابی­شونده) بود که براساس پنج بعد شایستگی و توسط شش ارزیاب، درجه بندی شده بود و براساس طرحی کاملا متقاطع و تصادفی انتخاب شدند و بنابراین براساس ابعاد (D)، ارزیاب/روش (E) و ارزیابی­شوندگان (P) مورد مطالعه قرار گرفتند. براساس یافته ها، مقدار دو ضریب G نسبی و مطلق به ترتیب ۸۰/۰ و ۷۳/۰ به دست آمد. همچنین براساس تحلیل واریانس، مولفه های مرتبط با ارزیابی­شوندگان، ابعاد و تعامل این دو، مجموعا ۵۸ درصد از واریانس کل را تبیین می کرد، درحالی که مولفه های مرتبط با ارزیابان (روش ها) و تعامل آن با افراد، تنها ۶ درصد از واریانس کل را تبیین می کرد؛  بنابراین مطابق با رویکرد روایی همگرا-تشخیصی، داده های این مطالعه از روایی کافی برخوردار بود.

کلیدواژه ها:

کانون ارزیابی ، نظریه تعمیم پذیری ، پایایی ، روایی همگرا/تشخیصی