اثر رهبری تحول آفرین بر رفتار شهروندی سازمانی: نقش میانجی بازآفرینی شغل و نقش تعدیل گر تاب آوری

در دنیای متغیر امروزی، سازمان ها برای بقاء نیازمند کارکنانی هستند که فراتر از وظایف رسمی خود عمل کنند. رفتار شهروندی سازمانی تغییرمدار به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در زمینه شناخته می شود. هدف این پژوهش بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین متمرکز بر فرد بر رفتار شهروندی سازمانی تغییر مدار از طریق بازآفرینی شغل به عنوان میانجی و تاب آوری کارکنان به عنوان تعدیل کننده بود. این پژوهش از نوع رابطه ای و کاربردی است که در آن جامعه آماری شامل ۲۴۸۷ نفر از کارکنان یک شرکت پتروشیمی در منطقه ماهشهر بود و براساس جدول مورگان، ۲۵۰ نفر از آن ها به طور تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. پس از بررسی داده ها، ۲۴۷ نفر از شرکت کنندگان به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق شامل پرسش نامه های رهبری تحول آفرین متمرکز بر فرد، مقیاس بازآفرینی شغل، مقیاس تاب آوری کارکنان و مقیاس رفتار شهروندی سازمانی تغییرمدار  بود. داده ها با استفاده از نرم افزار AMOS و SPSS با افزونه Process Macro برای تحلیل میانجی و تعدیلی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که رهبری تحول آفرین تاثیر مثبت و معنی داری بر بازآفرینی شغل و رفتار شهروندی سازمانی تغییرمدار دارد. همچنین بازآفرینی شغل به طور مستقیم باعث افزایش رفتارهای شهروندی سازمانی تغییرمدار شد. اثر غیرمستقیم رهبری تحول آفرین بر رفتار شهروندی سازمانی تغییرمدار از طریق بازآفرینی شغل معنی دار بود. در نهایت، تاب آوری کارکنان تاثیر رابطه بین رهبری تحول آفرین و رفتار شهروندی سازمانی تغییرمدار را تعدیل کرد، به طوری که این تاثیر در کارکنان با تاب آوری بالا قوی تر بود. این یافته ها بر اهمیت تاب آوری و بازآفرینی شغل در تقویت رفتارهای نوآورانه کارکنان تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین متمرکز بر فرد ، باز آفرینی شغل ، تاب آوری کارکنان ، رفتار شهروندی سازمانی تغییرمدار