رابطه عوامل روانی-اجتماعی محیط کار با عملکرد شغلی در کارکنان شرکت های صنایع تجهیزات پزشکی: یک مطالعه همبستگی کانونی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه عوامل روانی-اجتماعی محیط کار با عملکرد شغلی در کارکنان صنایع تجهیزات پزشکی است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه مورد مطالعه شامل کارکنان شرکت های صنایع تجهیزات پزشکی در شهر مشهد در سال ۱۴۰۳ است. از این جامعه، نمونه ای شامل ۱۲۰ نفر از کارکنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش شامل پرسش نامه عملکرد شغلی هرسی و گلداسمیت (۲۰۰۳) و پرسش نامه شاخص های روانی-اجتماعی کپنهاگ (۲۰۱۹) بود. داده ها با استفاده از روش همبستگی کانونی و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS-۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که عوامل روانی-اجتماعی محیط کار تاثیر معنی داری بر عملکرد شغلی دارند و مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. براساس یافته ها، سرمایه اجتماعی، وضوح شغلی و روابط بین فردی و رهبری بیشترین تاثیر را بر عملکرد شغلی دارند. همچنین نتایج نشان داد که رابطه غیرمستقیمی بین عوامل روانی-اجتماعی محیط کار و عملکرد شغلی از طریق متغیرهای میانجی سرمایه اجتماعی و وضوح شغلی وجود دارد. با توجه به نتایج پژوهش، بهبود سرمایه اجتماعی، وضوح شغلی و کیفیت رهبری می تواند موجب افزایش عملکرد شغلی کارکنان شود. بنابراین برگزاری کارگاه هایی جهت تقویت عوامل روانی-اجتماعی محیط کار و ارتقای عملکرد شغلی کارکنان صنایع تجهیزات پزشکی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

عوامل روانی-اجتماعی محیط کار ، عملکرد شغلی ، سرمایه اجتماعی ، رهبری محیط کار