اثر مهارت های بین فردی و تعهد سازمانی بر ظرفیت جذب دانش با نقش میانجی تسهیم دانش

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مهارت های بین فردی و تعهد سازمانی بر ظرفیت جذب دانش در شرکت بهره­برداری تولید و انتقال آب جنوب­شرق انجام شده است. این تحقیق از نوع کاربردی و به شیوه توصیفی-پیمایشی مقطعی طراحی شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۵۲۷ نفر از کارکنان شرکت بهره­برداری تولید و انتقال آب جنوب­شرق وابسته به وزارت نیرو بوده که داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد جمع آوری شد. نتایج الگویابی معادلات ساختاری نشان داد که مهارت های بین فردی با ضریب مسیر ۱۱/۰ اثر مثبت و معنی داری بر جذب دانش دارند و همچنین با ضریب مسیر ۳۶۸/۰ به طور مستقیم بر تسهیم دانش اثرگذار هستند. تعهد سازمانی نیز با ضریب ۶۴۲/۰ به افزایش تسهیم دانش کمک می کند، اما اثر مستقیم آن بر جذب دانش (ضریب ۰۹۴/۰) نسبتا ضعیف است و عمدتا از طریق مسیر میانجی تسهیم دانش (ضریب مسیر غیرمستقیم ۱۱۷/۰) تاثیرگذار است. تسهیم دانش به عنوان متغیر میانجی با ضریب مسیر ۴۵۲/۰ نقش کلیدی در ارتقای ظرفیت جذب دانش ایفاء می کند. ضریب تعیین (R²) مدل برای جذب دانش برابر با ۹۱۴/۰ بود که بیانگر قدرت تبیین بسیار بالا است. شاخص های برازش مدل نیز شامل χ²/df برابر با ۸۹/۱، CFI معادل ۹۳۴/۰، TLI برابر با ۹۰۴/۰ و RMSEA برابر با ۰۴۱/۰ نشان دهنده کیفیت مطلوب و اعتبار مدل می باشند. این نتایج اهمیت توسعه مهارت های ارتباطی، افزایش تعهد سازمانی و تقویت فرهنگ تسهیم دانش را به منظور ارتقای ظرفیت جذب دانش در سازمان ها تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

مهارت های بین فردی ، تعهد سازمانی ، ظرفیت جذب دانش ، تسهیم دانش