اثربخشی روش تیچ بر ارتقای کارکردهای اجرایی و کاهش علائم اختلال طیف اوتیسم

هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، اثربخشی روش تیچ بر ارتقای کارکردهای اجرایی و کاهش علائم اختلال طیف اوتیسم بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی، پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. تعداد ۳۰ نفر از کودکان مبتلا به اوتیسم مراجعه کننده به مرکز پیشگامان امید ارومیه با روش نمونه­گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمایش آموزش روش تیچ (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) گنجانده شدند. گروه آزمایش در معرض مداخله آموزشی تیچ قرار گرفت و برای گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نگردید. شرکت کنندگان قبل و بعد از مداخله، پرسشنامه های کارکردهای اجرایی کولیج و پرسشنامه گارس گیلیام را تکمیل نمودند. داده ها با تحلیل واریانس چندمتغیره  تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که مداخله آموزش تیچ در بهبود سازماندهی (۰۱/۰ >p)، برنامه ریزی- تصمیم گیری (۰۱/۰ >p)  و بازداری (۰۱/۰>p) اثربخش بود. همچنین اثربخشی روش تیچ بر کاهش علائم اوتیسم شامل مشکلات رشدی (۰۱/۰>p)، تعاملات اجتماعی(۰۱/۰>p)، رفتار کلیشه­ای (۰۱/۰>p)، برقراری ارتباط (۰۱/۰ >p) معنی دار بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل شده، روان شناسان و مشاوران می توانند از روش آموزشی تیچ برای مداخله در کارکردهای اجرایی و کاهش علایم اختلالات طیف اوتیسم استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

TEACCH method ، executive functions ، symptoms of autism spectrum disorder ، children ، روش تیچ ، کارکردهای اجرایی ، علائم اختلال طیف اوتیسم ، کودکان