تحلیلی جامع بر مهندسی ارزش در پروژه های پل عابر پیاده مطالعه موردی پل طبیعت تهران

پل طبیعت تهران به عنوان بزرگ ترین پل عابر پیاده کشور نمادی از تلفیق مهندسی معماری و هویت فرهنگی در فضای شهری است. این پژوهش با هدف تحلیل ارزش این پروژه در چارچوب مهندسی ارزش (VE) و با بهره گیری از روش های تصمیم گیری چند معیاره AHP و TOPSIS انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه با ۲۰ کارشناس در حوزه های عمران، معماری، شهرسازی و مالی، بررسی اسناد و نقشه های پروژه، پیمایش ۱۵۰ بازدیدکننده و مقایسه با نمونه های جهانی همچون High Line و Millennium Bridge گردآوری گردید. فرایند پنج مرحله ای مهندسی ارزش شامل جمع آوری اطلاعات، تحلیل کارکرد (FAST)، ایده پردازی، ارزیابی و توسعه اجرا شد. در مجموع ۳۰ ایده تولید و ۱۵ ایده منتخب مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد طراحی معماری و هویت فرهنگی با وزن ۳۵ درصد مهم ترین معیار ارزش است و بیشترین تاثیر را از طریق جذب گردشگر و تقویت حس تعلق شهری دارد. تحلیل هزینه فایده با نرخ تنزیل ۸ درصد و افق ۲۵ ساله ارزش فعلی خالص منافع را ۶۰ میلیون دلار در برابر هزینه ۱۸ میلیون دلار نشان داد، همچنین تحلیل چرخه عمر انتشار کربن را حدود ۵۰۰۰ تن در ساخت و ۲۰۰ تن در بهره برداری سالانه برآورد کرد. در نهایت مدل ارزش شهری یکپارچه (UIVM) به عنوان الگویی برای پروژه های مشابه ارائه شد.

کلیدواژه ها:

مهندسی ، ارزش ، پل طبیعت ، تحلیل هزینه فایده ، پایداری شهری ، طراحی فرهنگی