نقش قرارداد روانشناختی در تعهد کارکنان حسابداری به اهداف پایداری سازمان

پایداری سازمانی در سال های اخیر به یکی از موضوعات مهم در مدیریت سازمان ها تبدیل شده است و تحقق آن علاوه بر منابع مالی و فناوری به میزان تعهد و مشارکت کارکنان نیز وابسته است. در این میان، قرارداد روانشناختی به مجموعه ای از ادراکات و انتظارات متقابل میان کارکنان و سازمان اشاره دارد که می تواند بر نگرش ها، رفتارها و میزان تعهد کارکنان اثر گذار باشد. کارکنان حسابداری نیز به دلیل نقش آنان در تولید، پردازش و انتقال اطلاعات مالی و غیر مالی می توانند در تحقق اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی سازمان نقش مهمی ایفا کنند. هدف مقاله حاضر تبیین نقش قرارداد روانشناختی در تعهد کارکنان حسابداری به اهداف پایداری سازمان است. این مقاله با استفاده از منابع علمی مرتبط به بررسی مفهوم قرارداد روانشناختی، تحقق و نقض آن، تعهد سازمانی، پایداری سازمانی و سازوکارهای احتمالی ارتباط میان این متغیرها می پردازد. بر اساس چارچوب ارائه شده می توان انتظار داشت تحقق قرارداد روانشناختی از طریق تقویت اعتماد، عدالت ادراک شده، همسویی ارزشی، مشارکت، حمایت سازمانی و هویت حرفه ای زمینه مساعدتری برای افزایش تعهد کارکنان حسابداری نسبت به اهداف پایداری فراهم کند. در نهایت، مقاله یک چارچوب مفهومی برای تبیین این ارتباط ارائه می کند که می تواند مبنایی برای مطالعات تجربی آینده در حوزه حسابداری و پایداری سازمانی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قرارداد روانشناختی ، تعهد سازمانی ، پایداری سازمانی ، کارکنان حسابداری ، منابع انسانی ، پایدار ، گزارشگری پایداری