نقش حسابداری و حاکمیت شرکتی در تبدیل ریسکهای ESG به تاب آوری مالی شرکتها

امروزه مسئولیت پذیری زیست محیطی اجتماعی و حاکمیتی (ESG) از یک موضوع صرفا اخلاقی یا تبلیغاتی، به یکی از ستون های اصلی ارزیابی ریسک مالی و پایداری بلندمدت شرکتها تبدیل شده است. در بازارهای رقابتی و پرتلاطم کنونی، توانایی شرکت در مدیریت مناقشات ESG به عنوان شاخصی کلیدی برای تاب آوری مالی و تداوم فعالیت تلقی می شود. در این میان حسابداری به عنوان زبان کسب و کار و حاکمیت شرکتی به عنوان ساز و کار نظارتی، نقشی حیاتی در شناسایی مدیریت و افشای این ریسک ها ایفا می کنند تا از تبدیل بحران های ESG به درماندگی مالی جلوگیری شود. با این حال، علیرغم گسترش پژوهش ها پیرامون رابطه امتیازات ESG و ارزش، شرکت ادبیات موجود در خصوص مدیریت مناقشات ESG به عنوان رخدادهای منفی واقعی و پیامد مستقیم آنها بر درماندگی مالی با خلا همراه است. اغلب مطالعات پیشین بر جنبه های عملکردی و کلی ESG تمرکز داشته اند و کمتر به سازوکارهای داخلی حسابداری و حاکمیتی پرداخته اند که مشخص می کند چگونه شرکت ها می توانند این ریسک ها را مدیریت و به عاملی برای تقویت تاب آوری تبدیل کنند. همچنین، درک سازوکارهای انتقال اثر مناقشات به سلامت مالی و نقش تعدیلگر ساختارهای حاکمیتی همچنان نیازمند واکاوی علمی دقیق تر است. هدف این پژوهش تبیین نقش راهبردی حسابداری و حاکمیت شرکتی در تبدیل ریسک های ESG به تاب آوری مالی شرکت هاست. با بررسی انتقادی ادبیات موجود، این مقاله چارچوبی مفهومی ارائه می دهد که نشان می دهد چگونه مدیریت موثر مناقشات ESG همراه با نظارت دقیق حاکمیتی و افشای شفاف، حسابداری می تواند احتمال درماندگی مالی را کاهش دهد. در نهایت با شناسایی شکاف های علمی، دستورکاری برای مطالعات آتی پیشنهاد می شود تا با یکپارچه سازی اطلاعات ESG در چارچوب های مدیریت ریسک و گزارشگری مالی مسیر حرکت به سوی ثبات و تاب آوری مالی پایدار هموار گردد.

کلیدواژه ها:

ریسکهای ESG ، تاب آوری ، مالی ، حاکمیت شرکتی ، گزارشگری حسابداری ، درماندگی مالی