بررسی عملکرد استراتژی های سرمایه گذاری بر اساس اندازه شرکت، ارزش و روند قیمت در بورس تهران

این پژوهش به بررسی تطبیقی عملکرد راهبردهای سرمایه گذاری مبتنی بر اندازه، شرکت، ارزش و روند قیمت در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ می پردازد. چارچوب نظری مطالعه بر مدل سه عاملی فاما و فرنچ و مدل چهار عاملی کارهارت استوار است که به ترتیب عوامل بازار، اندازه، ارزش و مومنتوم را در توضیح بازده مقطعی سهام وارد می کنند. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و کاربردی است و با تشکیل پرتفوی های طبقه بندی شده بر اساس ارزش بازار، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار و بازده های گذشته، عملکرد هر راهبرد ارزیابی می شود. شواهد نظری و تجربی موجود نشان می دهد که در بازارهای نوظهور اثر ارزش معمولا پایدارتر از اثر اندازه است و عامل مومنتوم نیز در بسیاری از موارد قدرت توضیح دهندگی افزوده ایجاد می کند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که در بورس تهران پرتفوی های ارزشی و برنده به طور متوسط بازده بالاتری از پرتفوی های رشدی و بازنده دارند، اما این برتری در همه دوره ها یکسان نیست و به شرایط نقدشوندگی و وضعیت بازار وابسته است. در نتیجه راهبردهای عاملی تنها در صورت ترکیب با کنترل ریسک و افق سرمایه گذاری مناسب می توانند به عنوان ابزار موثر مدیریت پرتفوی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

اندازه ، شرکت ، ارزش ، مومنتوم ، مدل فاما و فرنچ ، مدل کارهارت ، سرمایه گذاری عاملی