تاثیر آموزش دیجیتال بر ارتقای مشارکت شهروندان در مدیریت شهری مطالعه موردی شهر شاندیز استان خراسان رضوی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش دیجیتال بر ارتقای مشارکت شهروندان در مدیریت شهری انجام شد. شهر شاندیز واقع در استان خراسان رضوی به عنوان مطالعه موردی انتخاب گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه شهروندان بالای ۱۸ سال ساکن در شهر شاندیز است که بر اساس آخرین آمار، موجود جمعیت واجد شرایط مشارکت در این شهر ۲۲،۰۰۰ نفر می باشد. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شد و حجم نمونه برابر با ۳۷۸ نفر به دست آمد. با این حال به دلیل محدودیت های زمانی و دسترسی ۱۵۰ پرسشنامه معتبر جمع آوری شد که با توجه به کفایت حداقل حجم نمونه برای تحلیل های رگرسیونی (۱۵۰)، از نظر روش شناختی قابل قبول است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی پیمایشی و از نظر رویکرد کمی است. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد و محقق ساخته جمع آوری شد و تحلیل ها به کمک آمار توصیفی، آزمون پایایی (آلفای کرونباخ)، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام گردید. در این پژوهش آموزش دیجیتال به عنوان متغیر مستقل و مشارکت شهروندان در مدیریت شهری به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است. نتایج نشان داد که آموزش دیجیتال اثر مثبت و معناداری بر مشارکت شهروندی دارد و حدود ۶۱ درصد از تغییرات مشارکت شهروندان توسط ابعاد آموزش دیجیتال تبیین می شود. در میان ابعاد مختلف آموزش دیجیتال مهارت دیجیتال فردی بیشترین تاثیر را بر مشارکت فعال شهروندان داشته است همچنین مشخص شد که کیفیت محتوای آموزشی دیجیتال سبب افزایش آگاهی شهروندان نسبت به طرح ها و برنامه های شهری، شکل گیری نگرش مثبت به یادگیری آنلاین و افزایش اعتماد به مدیریت شهری می شود. یافته های پژوهش با نتایج مطالعات پیشین درباره شهروند دیجیتال و مشارکت مدنی همسو بوده و تاکید می کند که سرمایه گذاری در توسعه آموزش دیجیتال می تواند ابزاری موثر برای تقویت تعامل، همکاری و مشارکت سازنده شهروندان با مدیریت شهری باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش دیجیتال ، مشارکت شهروندی ، مدیریت شهری ، شهروند دیجیتال ، شاندیز ، رگرسیون چندگانه