بررسی مدیریت شهری خوب مبتنی بر رویکرد توسعه پایدار

شهر به عنوان یک منبع توسعه مطرح است و جایگاه مدیریت شهری در روند توسعه شهر و بهبود سکونت گاه های شهری نقش بسیار مهم و تعیین کننده دارد. توسعه شهری زمانی می تواند در جهت پایداری قرار گیرد که بتواند راهکارهایی مشخص برای تامین مطلوب نیازهای خدماتی ساکنان ارائه دهد، لکن به علت نگرش بخشی، ضعف ساختاری مدیریت شهری و فقدان مشارکت مردمی، سازمان های خدمات رسان شهری نتوانستند به صورت کارا به توزیع فضایی عادلانه خدمات بپردازند. شهر به عنوان پیچیده ترین مصنوع دست بشر نیازمند مدیریت با دارا بودن طیفی از ادراک و پیچیدگی است. ناپایداری توسعه شهری مهم ترین چالش هزاره سوم است. هدف اصلی توسعه پایدار تامین نیازهای اساسی، بهبود سطح زندگی، اداره بهتر اکوسیستم ها و آینده امن بیان شده است؛ پایداری در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی کالبدی و... مستلزم به کارگیری سیستم مدیریتی کارآمد با قدرت کافی برای رسیدن به اهداف ذکر شده است. امروزه مدیریت شهرها تحول یافته است. شهرها برای رفاه و آسایش بیشتر شهروندان مدیریت می شوند. سیستم های مدیریتی با ویژگی های انعطاف پذیر، مسئولیت پذیر، استراتژیک و عدالت محور مبتنی بر آموزش و اطلاع رسانی راه گشای تنگناهای موجود در شهرهای امروزین است. مدیریت شهری نقش مهمی در موفقیت و برنامه ها و طرح های توسعه شهری را برعهده دارد؛ این موضوع بخصوص در ارتباط با توسعه شهری اهمیت می یابد. توسعه پایدار ارائه راه حل هایی در مقابل اقتصاد سنتی و ناپایداری اجتماعی، اقتصادی توسعه را شامل می گردد، که بتواند از بروز مسائلی همچون نابودی منابع طبیعی، تخریب اکوسیستم ها، رواج بی عدالتی ها، آلودگی، افزایش بی رویه جمعیت و پایین آمدن کیفیت زندگی انسان ها جلوگیری کند. این پژوهش مفهوم مدیریت شهری و ارتباط میان توسعه پایدار و مدیریت شهری را مورد بررسی قرار می دهد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی – تحلیلی و جمع آوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و میدانی انجام شده است. شهر پایدار با ویژگی های اقتصادی - اجتماعی مطلوب همچون مسکن مناسب، کاهش فقر، عدالت محور با فضاهای سالم، امن، آرام، جذاب و زیبا آراسته شده، آرمانی است که با مدیریتی پویا قابل دسترس خواهد بود.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار شهری ، خدمات شهری ، شهرداری ، بررسی ، مدیریت شهری