سنجش پایداری درآمدهای شهری در اصفهان با تاکید بر بازآرایی ساختار هزینه های جاری در بحران های چندلایه

پایداری مالی مدیریت شهری یکی از مهم ترین الزامات تحقق توسعه پایدار در کلان شهرها به شمار می رود. در ایران وابستگی گسترده شهرداری ها به درآمدهای ناپایدار ناشی از ساخت و ساز، فروش تراکم و عوارض مرتبط با بازار زمین موجب شکنندگی ساختار مالی شهرها در برابر بحران های اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی شده است. پژوهش حاضر با هدف سنجش پایداری درآمدهای شهری در اصفهان و ارائه راهکارهای کاربردی برای بازآرایی ساختار هزینه های جاری در شرایط بحران های چندلایه انجام شده است. روش تحقیق از نوع کاربردی - تحلیلی بوده و داده ها از طریق اسناد بودجه ای، گزارش های مالی شهرداری، مطالعات کتابخانه ای و تحلیل روندهای مالی گردآوری شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد بخش قابل توجهی از درآمدهای شهرداری اصفهان متکی بر منابع ناپایدار بوده و در دوره های رکود اقتصادی، کاهش ساخت وساز و بحران های محیط زیستی، تعادل مالی مدیریت شهری با اختلال جدی مواجه می شود. همچنین افزایش سهم هزینه های جاری، به ویژه در حوزه حقوق و خدمات نگهداشت شهری، انعطاف پذیری بودجه را کاهش داده و توان سرمایه گذاری شهری را محدود کرده است. یافته ها بیانگر آن است که بازآرایی ساختار هزینه های جاری از طریق بودجه ریزی مبتنی بر عملکرد، اولویت بندی هزینه های ضروری، هوشمندسازی خدمات شهری، کاهش هزینه های غیرمولد و توسعه نظام مدیریت مالی هوشمند می تواند تاب آوری مالی شهرداری را بهبود بخشد. علاوه بر این، تنوع بخشی به منابع درآمدی پایدار شامل مالیات های محلی، عوارض خدمات شهری، سرمایه گذاری مشارکتی و اقتصاد دیجیتال شهری نقش موثری در کاهش وابستگی به درآمدهای ناپایدار ایفا می کند. در نهایت پژوهش حاضر الگویی کاربردی برای ارتقای پایداری مالی و افزایش تاب آوری اقتصادی مدیریت شهری اصفهان در مواجهه با بحران های چندلایه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پایداری درآمدهای شهری ، هزینه های جاری ، تاب آوری مالی ، مدیریت شهری ، بحران های چندلایه ، شهرداری اصفهان