طراحی الگوی مشارکت مدیریت شهری و شهروندان در تامین مالی جمعی زیست بوم تولید خرد مقیاس با تاکید بر سرمایه اجتماعی و تحقق شهر نوین مولد

مسئله این پژوهش کمبود یک سازوکار نهادی روشن برای تبدیل اعتماد خانوادگی و محله ای به سرمایه تولیدی است. در بسیاری از طرح های حمایتی تامین مالی به پرداخت وام یا انتشار فراخوانی کلی برای جمع آوری پول تقلیل می یابد؛ حال آنکه تولید فناورمحور خردمقیاس، پیش از پول به فناوری اثبات شده دانش، ضمنی مواد اولیه استاندارد، تجهیزات متناسب، آموزش کنترل، کیفیت شبکه فروش و سازوکار پاسخگویی نیاز دارد. هدف پژوهش طراحی الگویی برای مشارکت مدیریت شهری و شهروندان در تامین مالی جمعی این زیست بوم در امتداد اصول اقتصاد مردم بنیاد، دانش بنیان و عدالت محور است. پژوهش از نظر هدف کاربردی-توسعه ای و از نظر روش کیفی است و با سنتز چارچوبی و مطالعه تطبیقی نهادی انجام شده است. داده های جمع آوری شده از منابع در پنج محور کدگذاری شد: انگیزه مشارکت، نشانه های اعتماد، معماری، پروژه، ترکیب ابزارهای مالی و نقش نهاد عمومی. یافته ها نشان داد سرمایه اجتماعی هنگامی به مشارکت مالی پایدار تبدیل می شود که سه شرط همزمان برقرار باشد: موضوع تولید از نظر فناوری و بازار اعتبارسنجی شده باشد؛ درخواست مالی به بسته های کوچک دقیق و قابل تحویل شکسته شود؛ و وجوه در حساب امانی متناسب با پیشرفت واقعی آزاد گردد. مدل نهایی در نه لایه تنظیم شد: اطلس فرصت تولید، ارزیابی فناوری و بازار، تعاونی فناورانه پشتیبان، هسته تولید خانواده محور، تفکیک پروژه به بسته های کار، سبد مالی، ترکیبی تطبیق مشروط منابع شهرداری، معماری شفافیت و اتصال مستقیم به بازار. در این مدل شهرداری کارفرمای مسلط یا تولیدکننده رقیب نیست؛ بلکه تنظیم گر، تسهیل گر، هم سرمایه گذار مشروط و خریدار اولیه محدود است. نوآوری پژوهش پیوند دادن سرمایه اجتماعی، تامین مالی جمعی مدنی، تولید توزیع شده فناورمحور و نهاد خانواده در یک مدل اجرایی است که از درخواست مبهم "کل پول پروژه" فاصله می گیرد و مشارکت مردم را به مالکیت، مهارت، محصول و درآمد مولد متصل می کند.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، تامین مالی جمعی ، مدیریت شهری ، تولید فناور محور ، تولید خرد مقیاس ، شهر نوین مولد