بررسی نقش اقتصاد شهری و منطقه ای در توسعه زیرساخت های شهری

توسعه زیرساخت های شهری یکی از بنیادی ترین الزامات رشد پایدار، افزایش بهره وری فضایی و ارتقای کیفیت زندگی در شهرهای معاصر است. با این حال تحلیل زیرساخت ها صرفا از منظر فنی و کالبدی قادر به تبیین پیچیدگی های اقتصادی، فضایی و نهادی آن نیست. هدف این پژوهش تبیین نقش اقتصاد شهری و منطقه ای در جهت دهی، اولویت بندی و کارآمدسازی توسعه زیرساخت های شهری است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی توصیفی و بر پایه مرور نظام مند ادبیات نظری و پژوهشی، ارتباط میان متغیرهایی مانند تراکم، اقتصادی بازار، زمین، هزینه جابه جایی، رقابت پذیری منطقه ای، اتصال فضایی، جریان سرمایه و حکمرانی شهری را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که زیرساخت های شهری نه تنها محصول ساختارهای اقتصادی و منطقه ای هستند بلکه خود به عنوان عملی فعال در بازتولید رشد، عدالت فضایی، تاب آوری و نابرابری های مکنی عمل می کنند. نتایج همچنین بیانگر آن است که موفقیت سرمایه گذاری زیرساختی بیش از حجم منابع مالی به کیفیت حکمرانی، ظرفیت نهادی، نظام تامین مالی، داده محوری و هماهنگی میان مقیاس های شهری و منطقه ای وابسته است. بر این اساس، پژوهش پیشنهاد می کند که برنامه ریزی زیرساختی از رویکرد پروژه محور و کالبدی فاصله گرفته و به سوی الگویی یکپارچه، اقتصاد محور، چند مقیاسی و عدالت محور حرکت کند.

کلیدواژه ها:

اقتصاد شهری ، اقتصاد منطقه ای ، توسعه زیرساخت های شهری ، عدالت فضایی ، حکمرانی شهری