پیوندهای راهبردی مدیریت دانش و توسعه پایدار در شرکت های دانش بنیان

شرکت های دانش بنیان به عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد دانش محور نقش فزاینده ای در ایجاد نوآوری، ارتقای رقابت پذیری و تحقق توسعه پایدار ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین پیوندهای راهبردی میان مدیریت دانش و توسعه پایدار در شرکت های دانش بنیان انجام شده است. این پژوهش از نوع مطالعات مفهومی - مروری بوده و با بهره گیری از تحلیل نظام مند ادبیات، پژوهش به بررسی سازوکارهای اثرگذاری مدیریت دانش بر ابعاد مختلف توسعه پایدار در بستر شرکت های دانش بنیان می پردازد و چارچوبی مفهومی برای تبیین این روابط ارائه می دهد. در این چارچوب مدیریت دانش به عنوان فرایندی نظام مند شامل خلق، ذخیره سازی، تسهیم و به کارگیری دانش در سازمان تعریف می شود که می تواند ظرفیت های نوآوری، سرمایه فکری و عملکرد پایدار سازمانی را تقویت کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استقرار نظام های اثربخش مدیریت دانش از طریق تسهیل یادگیری سازمانی، یکپارچه سازی دانش تخصصی و ارتقای کیفیت تصمیم گیری های مدیریتی، بستر لازم برای تحقق ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی توسعه پایدار را فراهم می سازد. همچنین مدیریت دانش با تقویت قابلیت های نوآورانه سازمان و تسهیل دسترسی به دانش فناورانه و زیست محیطی نقش مهمی در توسعه نوآوری های پایدار و به ویژه نوآوری های سبز ایفا می کند. مدیریت موثر دانش با افزایش بهره وری، کاهش اتلاف منابع، تقویت سرمایه فکری و ارتقای تاب آوری سازمانی زمینه بهبود عملکرد اقتصادی پایدار شرکت های دانش بنیان را فراهم می آورد. مدیریت دانش در شرکت های دانش بنیان به عنوان یک قابلیت راهبردی می تواند دانش سازمانی را به نوآوری و ارزش آفرینی پایدار تبدیل کرده و نقش موثری در تحقق اهداف توسعه پایدار ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، توسعه پایدار ، شرکت های دانش بنیان ، نوآوری پایدار ، نوآوری سبز