بسترهای فرهنگی و نقش هنر در توسعه اقتصادی

این مقاله به بررسی پیوند چندلایه میان بسترهای فرهنگی، نقش هنر و فرایند توسعه اقتصادی می پردازد و تلاش می کند نشان دهد چگونه سرمایه فرهنگی و زیرساخت های هنری می توانند به عنوان محرک های موثر رشد اقتصادی عمل کنند. با توجه به اهمیت فزاینده اقتصاد فرهنگ و گسترش صنایع خلاق در دهه های اخیر، این پژوهش رابطه میان سرمایه فرهنگی، ظرفیت های هنری و عملکرد اقتصادی کشورها را با بهره گیری از تحلیل نظری و مرور نظام مند مطالعات تجربی بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ بررسی می کند. روش پژوهش ترکیبی از رویکردهای استخراج OECD، اقتصاد نهادی، اقتصاد خلاق و نظریه توسعه انسانی است و داده های آن از منابع بین المللی همچون یونسکو، بانک جهانی و شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد توسعه هنر و تقویت سرمایه فرهنگی از طریق کانال هایی چون افزایش بهره وری نیروی کار، تقویت سرمایه اجتماعی، ارتقای نوآوری، گسترش گردشگری و ایجاد بازارهای جدید اثر مثبت و معناداری بر رشد اقتصادی دارند. علاوه بر این، کشورهایی که سیاست های حمایتی و نهادهای فرهنگی کارآمدی در جهت ارتقای صنایع خلاق ایجاد کرده اند در مقایسه با کشورهایی که نگاه ابزاری یا محدود به فرهنگ دارند، از عملکرد اقتصادی بهتر و پایدارتر برخوردار شده اند. نوآوری مقاله در ارائه یک مدل تحلیلی ترکیبی است که تعامل همزمان فرهنگ، اقتصاد خلاق و نهادهای حمایتی را تبیین می کند و نشان می دهد توسعه اقتصادی پایدار بدون توجه به ابعاد فرهنگی و هنری امکان پذیر نیست.

کلیدواژه ها:

اقتصاد فرهنگ ، سرمایه فرهنگی ، توسعه اقتصادی ، زیر ساخت های هنری ، گردشگری فرهنگی