تحلیل معناشناختی بازنمایی مفهوم "تقدیر" و "تغییر" در داستان پنجه میمون بر اساس الگوی کنشگر گریماس

داستان کوتاه پنجه میمون اثر ویلیام ویمارک جیکوبز فرآیندی پیچیده از تولید معنا در تقابل میان خواست انسانی و جبر تقدیر را به نمایش می گذارد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی معناشناسی ادبی این اثر به بررسی چگونگی شکل گیری نشانه معناهای حول محور آرزو می پردازد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از الگوی کنشگر گریماس، ساختار روایی و لایه های پنهان معنایی داستان را تحلیل می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که پنجه میمون به عنوان یک دال مرکزی حامل پیامی اخطاری است که در آن آرزو نه به عنوان یک موهبت، بلکه به مثابه گسستی در نظام معنایی زندگی سوژه ها عمل می کند. نتایج حاکی از آن است که تقابل میان زندگی روزمره و آرامش با وسوسه تغییر جبری موتور محرکه تولید معنا در این اثر است که در نهایت به فروپاشی نظام معنایی سوژه منجر می گردد.

کلیدواژه ها:

ادبیات داستانی ، معناشناسی ادبی ، پنجه میمون ، الگوی کنشگر ، نشانه شناسی ، تقدیر