هوش مصنوعی و بازساخت اجتماعی، کار تحلیل جامعه شناختی جانشینی، خلق شغل و نابرابری بر اساس مطالعات معاصر

گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی در سال های اخیر تاثیرات عمیقی بر ساختار بازار کار و الگوهای اشتغال برجای گذاشته است این تحولات همزمان با ایجاد فرصت های جدید شغلی نگرانی هایی درباره جانشینی نیروی کار انسانی و افزایش نابرابری های شغلی نیز به همراه داشته است. هدف این پژوهش بررسی و تحلیل تاثیر هوش مصنوعی بر اشتغال با تاکید بر دوگانه جانشینی مشاغل در برابر خلق فرصت های شغلی جدید است. روش پژوهش مروری نظام مند روایتی بوده و داده های آن از طریق بررسی و تحلیل مقالات علمی مرتبط در حوزه هوش مصنوعی و بازار کار گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی ضمن خودکارسازی برخی وظایف و کاهش تقاضا برای برخی مشاغل، تکراری همزمان زمینه شکل گیری مشاغل جدید، ارتقای مهارت های تخصصی و تحول در ماهیت کار را فراهم می کند همچنین نتایج نشان می دهد پیامدهای اشتغالزایی یا جانشینی فناوری تا حد زیادی به سیاست های آموزشی مهارت آموزی و نحوه مدیریت اجتماعی و اقتصادی این فناوری وابسته است. بر این اساس، تقویت آموزش مهارت های نوین، سیاست گذاری هوشمندانه و آمادگی نهادی می تواند نقش مهمی در بهره گیری از فرصت های هوش مصنوعی و کاهش پیامدهای منفی آن بر بازار کار ایفا کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اشتغال ، بازار کار ، اتوماسیون ، تحول مشاغل