سیاست جنایی ایران در قبال بزهکاری حوزه تحصیل و آموزش در مدارس

بزهکاری در محیط مدرسه یکی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی و سیاست جنایی است؛ زیرا مدرسه پس از خانواده اصلی ترین نهاد جامعه پذیری کودکان و نوجوانان است و در شکل دهی شخصیت هویت و رفتار آنان نقش اساسی دارد. هرگونه اختلال در کارکرد آموزشی و تربیتی مدارس می تواند زمینه ساز انحراف، خشونت، قلدری، ترک تحصیل، افت تحصیلی و بزهکاری شود و پیامدهای آن به کل جامعه سرایت کند. از آنجا که بسیاری از جرائم بزرگسالی ریشه در آسیب های دوران کودکی و نوجوانی دارند بی توجهی به محیط های آموزشی هزینه های سنگین اجتماعی فرهنگی و اقتصادی به دنبال خواهد داشت پژوهش حاضر با هدف بررسی سیاست جنایی ایران در قبال بزهکاری حوزه تحصیل و آموزش در مدارس تحلیل جایگاه نهادهای آموزشی قضایی و انتظامی و شناسایی خلاها و نارسایی های موجود در سیاست جنایی تقنینی قضایی و اجرایی انجام پذیرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی و تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای بررسی، قوانین، اسناد، آراء، علمی منابع فارسی گردآوری گردید. یافته های پژوهش حکایت از آن دارد که سیاست جنایی ایران علی رغم برخورداری از برخی ظرفیت های قانونی به ویژه در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان هنوز با چالش هایی نظیر ضعف هماهنگی نهادی، محدود بودن برنامه های مدرسه محور، کمبود سازوکارهای پیشگیری اجتماعی، نارسایی خدمات مشاوره ای، ضعف مداخلات زودهنگام و بهره گیری محدود از عدالت ترمیمی مواجه می باشد. همچنین نتایج پژوهش موید آن می باشد که تقویت رویکردهای پیشگیری اجتماعی، توسعه عدالت ترمیمی، بهره گیری از آموزه های جرم شناسی رشدمدار، ارتقای همکاری میان نهادهای مسئول و استقرار الگوی سیاست جنایی مدرسه محور می تواند نقش موثری در کاهش بزهکاری دانش آموزان و افزایش امنیت روانی و اجتماعی محیط های آموزشی ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

سیاست جنایی ، جرایم تحصیلی ، تخلفات آموزشی ، مدارس