حمایت از مصرف کننده در قراردادهای دیجیتالی و آسیب شناسی قوانین موجود

هدف این پژوهش بررسی حمایت از مصرف کننده در قراردادهای دیجیتالی و آسیب شناسی قوانین موجود بود. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی می باشد. اهداف پژوهش شامل بررسی ماهیت صحت و اعتبار قراردادهای دیجیتال در حقوق ایران و الزامات و نیازمندی های مبتنی بر آن در تطبیق با قوانین موجود و تبیین موانع و مشکلات موجود در زمینه شروط قراردادی ناقض حقوق مصرف کنندگان در قراردادهای دیجیتالی می باشد. یکی از مهم ترین موضوعات حقوقی تجارت الکترونیکی موضوع قراردادهای دیجیتالی است. فناوری اطلاعات امکان انجام بسیاری از معاملات، تجاری معاملات و خدمات از طریق اینترنت را فراهم کرده است. قراردادهای دیجیتالی نوع خاصی از قراردادها نیستند و بنابراین مفاد آن منوط به قوانین کلی قراردادها است؛ اما به دلیل ماهیت خاص مبادلات دیجیتالی برخی از ویژگی های این گونه قراردادها نیاز به مطالعات و تحلیل های جدید حقوقی یا تطبیق آنها با قوانین عمومی قراردادها و یا نیاز به قانونگذاری های نوین مخصوصا در ارتباط با حقوق مصرف کنندگان در ایران دارد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که با نظر به عدم وجود قوانین متناسب و نوین همچنین عدم زیرساخت های مناسب و نیز ضعف های اجرایی و قضایی در ارتباط با قراردادهای دیجیتالی در ایران حمایت کافی از مصرف کننده صورت نمی گیرد. ضمانت های اجرایی در مواردی مانند حاکمیت قانون شمولیت قانون و الزامات و نیازمندی های نوین در قانون تجارت الکترونیکی به صورت جامع و معین ترسیم نشده و نیازمند اصلاحات متناسبی می باشد. در مقایسه با مقررات بین المللی مقررات و قوانین ایران در زمینه حمایت های انحصاری در بستر معاملات الکترونیکی جامع نبوده و نارسایی ها در آن مشاهده می شود. قراردادهای دیجیتالی از جمله قراردادهای بین غایبان است و حتی می توان گفت که اعمال این عنوان در این گونه قراردادها نسبت به قراردادهای مکاتبات از اهمیت بیشتری برخوردار است زیرا در قراردادهای دیجیتالی بر خلاف قراردادهای مکاتبات، طرفین ممکن است یکدیگر را نشناسند و هرگز همدیگر را ندیده باشند که همین امر خود می تواند ناقض حقوق مصرف کنندگان باشد.

کلیدواژه ها:

حمایت از مصرف کننده ، قراردادهای دیجیتالی ، غیر منصفانه بودن قرارداد ، تجارت الکترونیک