بررسی شرایط و اقتضائات اثر بخشی برنامه های باز اجتماعی کردن زندانیان

هدف پژوهش حاضر بررسی شرایط و اقتضائات اثر بخشی برنامه های باز اجتماعی کردن زندانیان می باشد. پژوهش پیش رو به لحاظ هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی و پیمایشی است. گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و میدانی و مبتنی بر ابزار پرسشنامه صورت گرفته است. در پژوهش حاضر جامعه آماری متخصصان حقوقی، روان شناسان، مددکاران اجتماعی و زندانیان دریافت کننده حمایت که تعداد آنان ۹ نفر می باشد. فرایند نمونه گیری به روش تصادفی در دسترس است، همچنین تحلیل داده ها با استفاده از روش های کیفی و با استفاده از نرم افزار MAXQDA به تجزیه و تحلیل انجام شد. برنامه های باز اجتماعی کردن زندانیان به منظور reintegration آنها به جامعه طراحی شده اند و برای اثر بخشی این برنامه ها چندین شرایط و اقتضائات مهم وجود دارد: آموزش و مهارت آموزی، حمایت روانی، برنامه های اجتماعی، همکاری با نهادهای اجتماعی، آگاهی جامعه، پیگیری و ارزیابی. این شرایط می توانند به بهبود کیفیت زندگی زندانیان و کاهش نرخ بازگشت به جرم کمک کنند.

کلیدواژه ها:

باز اجتماعی ، اثر ، بخشی ، زندانیان ، مددکاران اجتماعی