جرم انگاری اظهارات کذب و خلاف واقع شاهد در حقوق ایران و فرانسه

یکی از راه های همیشگی و موثر در اثبات دعوی، حق شهادت است. شهادت افراد بنا بر موضوع حق و سایر عوامل از اهمیت یکسان برخوردار نخواهد بود و به جهت اهمیت زیاد آن در اثبات دعوا، قانون گذار شرایط زیادی برای شاهد در قوانین مختلف پیش بینی کرده است که یکی از این شرایط، شهادت مقرون به واقع بودن دلایل شهادت است. گواهی شاهد در صورتی طبق قانون معتبر است که کذب و خلاف واقع نباشد. ولی ممکن است زمانی شهود در اظهارات خود مرتکب اظهارات کذب و خلاف واقع شوند که این کار در قانون منع و جرم انگاری شده و شاهد کذاب تعزیر می شود مگر در مورد نسبت دادن زنا که بر شاهد حد قذف زده می شود و این جرم از جرایم تعزیری است که مجازاتش شامل حبس و جزای نقدی می باشد. در این مقاله به بررسی جرم انگاری اظهارات خلاف واقع و کذب شاهد در حقوق ایران و فرانسه پرداخته می شود و بیان می گردد که جرم شهادت کذب و خلاف واقع از جرایم عمدی و مطلق می باشد. یافته های تحقیق نشان دهنده آن است که در ایران عدم ادای شهادت و کتمان آن با توجه به مقررات جزایی جرم محسوب نمی شود ولی در کشور فرانسه عدم مساعدت شاهد در تحقق عدالت و شهادت کذب جرم انگاری شده است. در قوانین جزایی ایران اگرچه مصادیقی از مفهوم کلی جرایم علیه عدالت قضایی به طور پراکنده جرم انگاری شده اما فصلی مختص جرایم علیه عدالت قضایی نداریم. لذا در این مقاله به بررسی جرایم علیه عدالت قضایی با نگاهی به حقوق ایران و فرانسه و بیان خلاهای قوانین ایران پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

مفهوم شناسی ، شاهد ، اظهارات خلاف واقع و کذب شاهد ، آثار شهادت کذب در حقوق ایران ، شهادت کذب در حقوق فرانسه ، اعتبارسنجی