داوری بین المللی در تجارت بین الملل تحلیل حقوقی رویه های نهادی و سازوکارهای اجرایی

این پژوهش به تحلیل عمیق و چندوجهی سازوکار داوری بین المللی در بستر تجارت جهانی معاصر می پردازد. با توجه به پیچیدگی های فزاینده قراردادهای فراملی، رشد سریع فناوری های نوین تجاری و اهمیت حیاتی جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی، نیاز به سازوکارهای حل و فصل اختلاف انعطاف پذیر، بی طرف و قابل اجرا بیش از پیش احساس می شود. تمرکز اصلی این تحقیق بر سه محور کلیدی است: مبانی نظری و سیر تاریخی داوری؛ تحلیل مقایسهای نظام های حقوقی حاکم بر داوری با تاکید بر کنوانسیون نیویورک ۱۹۵۸؛ و بررسی چالش های عملیاتی به ویژه در حوزه اجرای آرای داوری در نظام های حقوقی سنتی. در تحلیل های حقوقی، دامنه کاربرد داوری از اختلافات صرفا تجاری به حوزه های تخصصی تر مانند قراردادهای، داوری های سرمایه گذاری، و اختلافات ناشی از زنجیره های تامین جهانی گسترش یافته است. ما به تفصیل قواعد حاکم بر داوری های نهادی و همچنین نوآوری هایی مانند داوری آنلاین و نقش ابزارهای هوش مصنوعی در بهبود کارایی فرایندها را بررسی می کنیم. یکی از مهم ترین بخش های این پژوهش تعمق در تفسیر بندهای کلیدی کنوانسیون نیویورک ۱۹۵۸، به ویژه موانع اجرای رای تحت بندهای (۲)(ب) و (ب) ماده پنجم است. همچنین سازگاری و چالش های پیش روی نظام حقوقی ایران در اجرای این کنوانسیون و اجرای آرای خارجی مورد ارزیابی قرار می گیرد. هدف نهایی این است که راهکارهای عملی و کاربردی برای کاهش ریسک ابطال آرا و تضمین کارایی داوری به عنوان ابزار اصلی حل و فصل اختلافات در تجارت بین الملل ارائه شود.

کلیدواژه ها:

داوری بین المللی ، تجارت جهانی ، اجرای آرای داوری ، داوری سرمایه گذاری ، رویه های نهاد داوری بین المللی