چارچوب حقوقی تنظیم گری هوش مصنوعی در بخش های تولید و صنعت

موضوع چارچوب حقوقی تنظیم گری هوش مصنوعی در بخش های تولید و صنعت از ضرورت های مهم حکمرانی نوین فناوری به شمار می رود. گسترش استفاده از هوش مصنوعی در خطوط تولید، مدیریت زنجیره تامین، کنترل کیفیت و تصمیم گیری های صنعتی، نیازمند قواعد حقوقی روشن برای حفظ ایمنی، مسئولیت پذیری و شفافیت است. هدف این پژوهش، تبیین ابعاد حقوقی لازم برای تنظیم گری هوش مصنوعی در صنعت و ارائه چارچوبی جامع برای قانون گذاری و نظارت است. از جمله اهداف فرعی، بررسی چالش هایی مانند تعیین مسئولیت در خطاهای الگوریتمی، حفاظت از داده های صنعتی و الزامات اخلاقی در استفاده از سیستم های خودکار می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی است و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، اسناد سیاست گذاری و نمونه های مقررات بین المللی چارچوبی مقایسه ای ارائه شده است. تحلیل داده ها با رویکرد استنباطی و بررسی شکاف های حقوقی موجود در قوانین ایران انجام می شود. خلاصه نتایج نشان می دهد که برای تنظیم گری موثر هوش مصنوعی در صنعت لازم است اصولی مانند شفافیت الگوریتمی، مسئولیت پذیری تولیدکنندگان و بهره برداران، مدیریت مخاطرات، حفاظت از داده و استانداردهای ایمنی به صورت الزام آور تدوین شود. همچنین پیشنهاد می شود نهاد تنظیم گر تخصصی در حوزه فناوری های پیشرفته ایجاد و تعامل نزدیک تری میان دولت، صنعت و پژوهشگران برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

تنظیم گری هوش مصنوعی ، صنعت ، مسئولیت مدنی ، شفافیت الگوریتمی ، استانداردهای ایمنی ، حقوق فناوری