شناسایی عوامل موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان پایه نهم در درس دین و زندگی و ارائه راهکاری مناسب برای جبران آن

افت تحصیلی یکی از مهمترین چالش های نظام آموزشی است که در دوران آموزش مجازی بیش از گذشته نمایان شد. کاهش تعامل مستقیم میان معلم و دانش آموز، افت انگیزه یادگیری، محدود شدن فعالیت های مشارکتی و کاهش فرصت های یادگیری فعال از جمله عواملی بودند که زمینه افت تحصیلی برخی دانش آموزان را فراهم کردند. این مسئله در درس دین و زندگی نیز مشاهده می شد؛ زیرا یادگیری این درس علاوه بر حفظ مطالب نیازمند درک مفاهیم تفکر، تحلیل و ارتباط دادن آموزه های دینی با زندگی روزمره است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان پایه نهم مدرسه نمونه علی اکبر شهر کاکی در درس دین و زندگی و ارائه راهکاری مناسب برای جبران آن انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۰ دانش آموز پسر پایه نهم بود. برای گردآوری اطلاعات از روش هایی مانند مشاهده مستقیم، بررسی نتایج آزمون ها، گفت وگو با دانش آموزان، مصاحبه با والدین، مشورت با همکاران و مطالعه منابع علمی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که کاهش انگیزه تحصیلی، مشارکت محدود در کلاس های مجازی، یادگیری حفظی مطالب و ضعف در ارتباط میان مفاهیم دینی و زندگی روزمره از مهم ترین عوامل افت تحصیلی دانش آموزان بوده است. پس از بررسی راهکارهای مختلف، روش یادگیری فعال مبتنی بر مشارکت، گفت وگوی هدایت شده و کاربردی کردن مفاهیم دینی انتخاب و اجرا شد. نتایج اجرای طرح نشان داد که این راهکار موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت انگیزه یادگیری، بهبود درک مفاهیم دینی و ارتقای عملکرد تحصیلی آنان گردید.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، آموزش مجازی ، دین و زندگی ، یادگیری فعال ، یادگیری مشارکتی ، اقدام پژوهی