آموزش در بسترهای مجازی متن محور

آموزش در بسترهای مجازی متن محور شکاف عمیقی میان یادگیری فعال مطلوب و انفعال موجود ایجاد کرده است که پیامد آن تحمیل بار شناختی مفرط و بروز پدیده خستگی دیجیتال در فراگیران است. پژوهش حاضر با هدف کاهش خستگی و بی انگیزگی دانش آموزان در کلاس های مجازی از طریق طراحی چالش های حل مسئله و تفکر انتقادی با رویکرد اقدام پژوهی انجام شده است. برای گردآوری اطلاعات و تبیین دقیق ریشه های این مسئله از روش های سه گانه شامل «مطالعات کتابخانه ای، بررسی مبانی نظری، بررسی پرونده دانش آموز، رصد رفتارهای تعاملی و نمرات و مصاحبه با همکاران و اولیاء» استفاده گردید. جامعه و نمونه آماری در این تحقیق شامل ۲۸ دانش آموز پسر مقطع متوسطه اول در دبیرستان جواد الائمه شهرستان بوشهر بود که در بستر چت محور شبکه آموزشی شاد فعالیت داشتند. پس از اجرای مداخلات ساختار یافته نظیر «کارآگاه، واژگان اتاق فرار متنی و صندلی داغ صوتی» نتایج نشان داد که کاربرد راهبردهای تفکر محور خستگی مفرط ناشی از یکنواختی پیام ها را به طور معناداری کاهش داده است؛ به طوری که با حذف رفتارهای مکانیکی و کپی برداری زمان تاخیر در پاسخ دهی به حداقل رسید و شاخص مشارکت فعال و تعاملات مستدل ارتقا یافت. بر اساس یافته های این پژوهش پیشنهاد می گردد طراحان آموزشی و معلمان در محیط های یادگیری متنی، از ارسال یک جای قواعد طولانی پرهیز کرده و محتوای درسی را در قالب چالش های خرد معماگونه و بازی وارسازی شده ارائه دهند تا پویایی و جذابیت کلاس تضمین گردد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، خستگی دیجیتال ، آموزش مجازی ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، شبکه شاد