نقش میانجی بازآفرینی شغلی در رابطه بین رهبری خدمتگزار و رهبری مستبد با شادمانی در کار کارکنان آموزش و پرورش ناحیه دو کرمان

در سازمان های آموزشی شادمانی شغلی یکی از عوامل مهم بهزیستی و عملکرد کارکنان است و سبک های رهبری می توانند بر تجربه هیجانی آنان تاثیر بگذارند. همچنین بازآفرینی شغلی به عنوان فرایندی خلاقانه نقش مهمی در نحوه انتقال اثر سبک های رهبری بر وضعیت روانی کارکنان دارد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی بازآفرینی شغلی در رابطه بین رهبری خدمتگزار و رهبری مستبد با شادمانی در کار کارکنان آموزش و پرورش ناحیه دو کرمان انجام شد. این پژوهش یک مطالعه توصیفی-تحلیلی با رویکرد معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان آموزش و پرورش ناحیه دو کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که ۲۰۰ نفر به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه رهبری خدمتگزار لیدن و همکاران (۲۰۱۵)، پرسش نامه بازآفرینی شغلی اسلمپ و ولار برودریک (۲۰۱۳)، پرسشنامه رهبری مستبدانه دیهاق و هارتوگ (۲۰۰۸) و پرسشنامه شادمانی نصر اصفهانی (۱۳۹۱) بود. داده ها با نرم افزار AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد رهبری خدمتگزار تاثیر مثبت و معناداری بر شادمانی کارکنان دارد در حالی که رهبری مستبدانه تاثیر منفی و معناداری بر آن اعمال می کند. همچنین رهبری خدمتگزار موجب تقویت بازآفرینی شغلی و رهبری مستبدانه سبب تضعیف آن می شود. نتایج بیانگر آن است که بازآفرینی شغلی تاثیر مثبت و معناداری بر شادمانی شغلی دارد و در روابط بین هر دو سبک رهبری با شادمانی نقش میانجی معناداری ایفا می کند؛ به گونه ای که اثر مثبت رهبری خدمتگزار و اثر منفی رهبری مستبدانه از طریق بازآفرینی شغلی انتقال می یابد. در مجموع بازآفرینی شغلی سازوکاری کلیدی در افزایش شادمانی شغلی از طریق سبک های رهبری است. تقویت رهبری خدمتگزار و ارتقای مهارت های بازآفرینی شغلی کارکنان می تواند به بهبود سلامت روان، انگیزش و بهره وری در سازمان های آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

رهبری خدمتگزار ، رهبری مستبد ، بازآفرینی شغلی ، شادمانی در کار