آموزش شهروندی به عنوان ابزار سیاست درآمدی تلفیق تبلیغات محیطی سواد حقوقی و طراحی رفتار (Nudge) در مدیریت شهری

فشار فزاینده بر بودجه های شهری و محدودیت ابزارهای سنتی تامین مالی شهرداری ها را به جست وجوی سازوکارهای نوین درآمدی سوق داده است؛ سازوکارهایی که علاوه بر کارایی مالی، مشروعیت اجتماعی و پایداری رفتاری نیز ایجاد کنند. این مقاله مفهومی مروری با هدف تبیین نقش "آموزش شهروندی" به عنوان ابزار سیاست درآمدی در مدیریت شهری تدوین شده است. با اتکا به مرور ساخت یافته ادبیات و تلفیق سه حوزه آموزش شهروندی، تبلیغات محیطی، سواد حقوقی و طراحی رفتار، چارچوبی مفهومی ارائه می شود که در آن تبلیغات محیطی به عنوان کانال توزیع پیام های سواد حقوقی-مالی عمل می کند و این پیام ها با اصول EAST (آسان، جذاب، اجتماعی، به موقع) طراحی می شوند تا رفتار پرداخت و مشارکت مالی شهروندان را تغییر دهند. یافته های کلیدی نشان می دهند که مداخلات رفتاری کم هزینه به ویژه آن هایی که بر هنجار اجتماعی، ساده سازی پیام و به موقع سازی یادآوری تکیه دارند می توانند نرخ پرداخت عوارض و جریمه های محلی را به طور معنادار افزایش دهند. در بافت ایرانی اگرچه پیشینه ای غنی در بحث آموزش شهروندی و شفاف سازی درآمدهای شهرداری وجود دارد، اما شکاف اصلی، عدم پیوند نظام مند میان فضای تبلیغاتی شهر و آموزش لحظه ای سواد حقوقی با طراحی رفتاری است. مقاله حاضر با پرکردن این شکاف مسیرهایی برای آزمون های میدانی (RCT) در شهرهای ایرانی و بومی سازی کمپین های درآمدی پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش شهروندی ، سیاست درآمدی ، تبلیغات محیطی ، سواد حقوقی ، طراحی رفتار (Nudge)