ارائه مدل اقتصادی - فنی برای افزایش راندمان ماشین آلات نساجی با رویکرد مهندسی مکانیک

صنعت نساجی با چالش های فزاینده ای در زمینه افزایش هزینه های انرژی و نیاز به بهبود بهره وری مواجه است. ماشین آلات نساجی به ویژه در بخش های تکمیل و ریسندگی سهم عمده ای از مصرف انرژی و هزینه های عملیاتی را به خود اختصاص می دهند. در این پژوهش مدلی اقتصادی فنی با رویکرد مهندسی مکانیک برای افزایش راندمان ماشین آلات نساجی ارائه شده است. مدل پیشنهادی بر پایه موازنه انرژی، بهینه سازی سرعت ماشین آلات با استفاده از تحلیل ترمودینامیکی و برنامه ریزی تولید با الگوریتم برنامه ریزی پویا توسعه یافته است. برای اعتبارسنجی، داده های عملیاتی از ۲ دستگاه ماشین تنتور و ۸ دستگاه ماشین رینگ در یک کارخانه نساجی طی دوره ۶ ماهه جمع آوری و تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که با اجرای مدل پیشنهادی شاخص مصرف انرژی ویژه (SEC) به میزان ۲۳ درصد بهبود یافته و هزینه های عملیاتی ۹.۲ درصد کاهش پیدا کرده است. تحلیل حساسیت نشان می دهد که بهینه سازی سرعت ماشین آلات با ۴۲ درصد بیشترین سهم را در بهبود عملکرد داشته است. مدل ارائه شده با ابزارهای تحلیلی شامل نمودار دایره ای جریان انرژی و جدول مقایس های عملکرد چارچوبی کارآمد برای تصمیم گیری مدیریتی در صنایع نساجی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

راندمان ماشین آلات نساجی ، مدل اقتصادی فنی ، مهندسی مکانیک ، بهینه سازی انرژی ، موازنه ترمودینامیکی ، شاخص مصرف انرژی ویژه