راهبردهای توسعه کارایی مراکز نوآوری در بوم سازگان ایران

مراکز نوآوری به عنوان نهادهای واسطه ای در بوم سازگان نوآوری نقش مهمی در توسعه کارآفرینی و تعامل میان ذینفعان ایفا می کنند. این پژوهش با هدف ارائه یک مدل بومی برای توسعه مراکز نوآوری در ایران با استفاده از روش نظریه داده بنیاد و بر اساس مصاحبه با ۱۹ خبره انجام شده است. ناکارآمدی مراکز نوآوری به عنوان پدیده محوری شناسایی شد. یافته ها نشان می دهد که عوامل علی شامل عدم بومی سازی مفاهیم و نبود شفافیت نهادی است، در حالی که شرایط زمینه ای به ضعف حکمرانی نوآوری، وابستگی به منابع دولتی و کاستی در خدمات پشتیبان مربوط می شود. همچنین، شرایط مداخله گر نظیر ساختارهای اجرایی ناسازگار و تعدد نهادهای ناکارآمد توسعه این مراکز را با چالش مواجه کرده اند. در پاسخ راهبردهایی مانند بهبود حکمرانی نوآوری، توسعه مهارت ها و تقویت شبکه های همکاری پیشنهاد می شود. اجرای این راهبردها می تواند به ارتقای اثربخشی مراکز نوآوری و توسعه متوازن بوم سازگان نوآوری منجر شود. این مطالعه با ارائه یک مدل پارادایمی، چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

نهادهای واسطه ای نوآوری ، مرکز نوآوری ، زیرساخت های توسعه کارآفرینی ، نظریه داده بنیاد ، بوم سازگان نوآوری