واکاوی موانع موجود در بکارگیری اینترنت اشیاء در نگهداری پیش بینانه در صنعت هواپیمایی ایران

تحول دیجیتال و به کارگیری اینترنت اشیاء در نگهداشت پیش بینانه فرصت های مهمی برای بهبود ایمنی و بهره وری در صنعت هوانوردی ایجاد کرده است. با این حال شواهد نشان می دهد که اجرای این فناوری ها با موانع چند بعدی، فنی انسانی و نهادی مواجه است. این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین سلسله مراتب اثرگذاری این موانع یک مدل مفهومی یکپارچه را توسعه داده و سپس آن را با داده های میدانی حاصل از متخصصان و تکنسین های حوزه تعمیر و نگهداری هواپیما آزمون کرده است. برای تحلیل اهمیت متغیرها و روابط غیر خطی از الگوریتم جنگل تصادفی استفاده شد. نتایج نشان می دهد مدل از برازش بسیار مناسب برخوردار است و پذیرش و آمادگی سازمانی، امنیت سایبری حسگرها و شبکه های اینترنت اشیاء و مقاومت تکنسین ها مهم ترین عوامل بازدارنده هستند. تحلیل بلوک ها نیز حاکی از آن است که موانع فنی بیشترین اثرگذاری را دارند در حالی که موانع نهادی اثر محدود اما معنادار ایجاد می کنند. نوآوری نظری پژوهش در ادغام سازه های امنیت سایبری با مدل های پذیرش، فناوری و ارائه چارچوبی تجربی برای تحلیل موانع در صنایع ایمنی محور است. از منظر روش شناختی نیز کاربرد جنگل تصادفی فراتر از تحلیل های خطی سنتی، بینشی دقیق از سلسله مراتب موانع فراهم می کند. یافته ها می تواند مبنای طراحی برنامه های تحول دیجیتال و سیاست های پیاده سازی اینترنت اشیاء در صنعت هوانوردی باشد. یافته های این پژوهش برای رگولاتورهای هوانوردی، مدیران تعمیرات و نگهداری، سیاست گذاران تحول دیجیتال و طراحان نقشه راه جهت استقرار اینترنت اشیاء در محیط های ایمنی محور ارزشمند است.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیاء ، تعمیرات پیشبینانه ، الگوریتم جنگل تصادفی ، تحول دیجیتال