مدل بهینه سازی لجستیک و زنجیره تامین در تجارت الکترونیک

تجارت الکترونیک فرامرزی یکی از مهمترین حوزه های توسعه یافته در اقتصاد دیجیتال است که امکان دسترسی کسب و کارها به بازارهای بین المللی و مشتریان خارج از مرزهای جغرافیایی را فراهم می کند. با وجود فرصت های قابل توجه این نوع تجارت، عواملی مانند پیچیدگی لجستیک بین المللی، تاخیر در تحویل، نااطمینانی، ریسک ادراک شده، تفاوت های فرهنگی، الزامات قانونی و ضعف زیرساخت های دیجیتال می توانند عملکرد کسب و کارها را محدود کنند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر عملکرد تجارت الکترونیک فرامرزی، چارچوبی مفهومی و مدل ریاضی چندهدفه را ارائه می کند. در چارچوب پیشنهادی، کیفیت لجستیک، زیرساخت پرداخت، کیفیت نهادی، فاصله فرهنگی و زیرساخت دیجیتال به عنوان متغیرهای مستقل و اعتماد، ریسک ادراک شده و رضایت مشتری به عنوان متغیرهای میانجی در نظر گرفته شده اند. همچنین عملکرد تجارت الکترونیک فرامرزی از طریق شاخص هایی مانند سود، هزینه کل، درآمد کل، نرخ انجام موفق سفارش و رضایت مشتری ارزیابی می شود. مدل ریاضی پیشنهادی ابتدا سود عملیاتی را بیشینه و سپس هزینه کل را با استفاده از رویکرد بهینه سازی واژگانی کمینه می کند. نتایج تحلیلی نشان می دهد که هماهنگی میان لجستیک، پرداخت، انطباق مقرراتی و زیرساخت دیجیتال نقش اساسی در بهبود عملکرد تجارت الکترونیک فرامرزی دارد.

کلیدواژه ها:

تجارت الکترونیک فرامرزی ، عملکرد تجاری ، لجستیک ، زنجیره تامین ، اعتماد مشتری ، زیر ساخت پرداخت ، کیفیت نهادی ، فاصله فرهنگی ، بهینه سازی