مدل سازی راهبردی رشد کسب وکارهای خانگی در ایران: تحلیل درون زایی، برون گرایی و سیاست های حمایتی در چارچوب اقتصاد مقاومتی

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی یک مدل راهبردی برای رشد پایدار کسب وکارهای خانگی در چارچوب اقتصاد مقاومتی انجام شده است. با توجه به نقش این نوع کسب وکارها در اشتغال زایی، تاب آوری اقتصادی و توانمندسازی خانوارها سه مولفه کلیدی اقتصاد مقاومتی شامل توانمندسازی درون زا، برون گرایی بازارمحور و سیاست های حمایتی به عنوان متغیرهای مستقل در نظر گرفته شدند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمی و ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود. داده ها از ۳۸۴ نمونه فعال در استان های گیلان، خراسان رضوی و فارس گردآوری و با استفاده از مدل معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار Smart PLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که توانمندسازی درون زا بیشترین تاثیر را بر رشد پایدار دارد در حالی که سیاست های حمایتی و برون گرایی نیز نقش مکمل و تقویت کننده ایفا می کنند. ضریب تعیین مدل (R²) برابر با ۰.۶۴ و شاخص برازش کلی (GOF) برابر با ۰.۶۳ بود که نشان دهنده اعتبار آماری مدل است. یافته ها با نظریه های شایستگی محوری و مزیت رقابتی هم راستا بوده و نشان می دهند که کسب وکارهای خانگی می توانند به عنوان ابزار تحقق عدالت اجتماعی، توسعه منطقه ای و عملیاتی سازی اقتصاد مقاومتی عمل کنند. در پایان پیشنهاداتی سیاستی در حوزه آموزش، حمایت، مالی، توسعه بازار و مسیرهای پژوهش آینده ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کسب وکارهای خانگی ، اقتصاد مقاومتی ، رشد پایدار ، توانمندسازی درون زا ، برون گرایی بازار محور ، سیاست های حمایتی