توسعه چارچوب فرایند انتقال فناوری در شرکتهای کوچک و متوسط با رویکرد پدیدار شناسی

انتقال فناوری به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای نوآوری و رقابت پذیری شرکتهای کوچک و متوسط (SMEs) در اقتصادهای در حال توسعه از جمله ایران شناخته می شود. این پژوهش با هدف توسعه چارچوبی برای فرآیند انتقال فناوری در SMEs شهرک صنعتی بزرگ شیراز با رویکرد پدیدارشناختی انجام شد تا خلاهای موجود در تحلیل تجربیات زیسته مدیران و کارشناسان این حوزه را پر کند. این مطالعه کیفی اکتشافی و توصیفی با رویکرد پدیدارشناسی و به صورت مقطعی اجرا شد. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان SMEs شهرک صنعتی بزرگ شیراز بود که ۸ نفر (۶ مرد، ۲ زن) با روش نمونه گیری هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و با استفاده از نرم افزار NVivo و کدگذاری سه مرحله ای (بازمحوری، انتخابی) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که فرآیند انتقال فناوری به چهار بعد اصلی وابسته است: مدیریت منابع و محدودیت ها، انطباق سازمانی، شبکه سازی و همکاری و کیفیت و استانداردها. محدودیت های مالی، مقاومت کارکنان و ضعف همکاری با دانشگاه ها از موانع کلیدی بودند در حالی که آموزش و شبکه سازی به عنوان راهکارهای اصلی شناسایی شدند. این پژوهش چارچوبی جامع برای انتقال فناوری در SMEs ارائه داد که می تواند بهره وری و رقابت پذیری را بهبود بخشد. پیشنهاد شد که SMEs با برنامه های آموزشی مداوم و تقویت همکاری با دانشگاه ها بر موانع غلبه کنند. این چارچوب می تواند پایه ای برای سیاست گذاری و تحقیقات آینده باشد.

کلیدواژه ها:

انتقال ، فناوری ، شرکتهای کوچک و متوسط ، پدیدارشناسی ، شهرک صنعتی ، شیراز ، مدیریت منابع ، شبکه سازی