نقش روایتگری راهبردی برند در جذب سرمایه گذاری خطرپذیر شرکت های دانش بنیان ارائه یک چارچوب مفهومی

هدف شرکت های دانش بنیان با وجود برخورداری از نوآوری های فناورانه در مرحله جذب سرمایه گذاری خطرپذیر با چالش های جدی مواجه اند؛ چالشی که پژوهش های پیشین عمدتا آن را از دریچه عوامل مالی و ساختاری بررسی کرده اند. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش روایتگری راهبردی برند به عنوان یک سازوکار سیگنال دهی در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و ارائه یک چارچوب مفهومی در زیست بوم نوآوری است. روش شناسی: این پژوهش با رویکردی کیفی و روش مرور تحلیلی-مفهومی ادبیات نظری و تجربی در حوزه های کارآفرینی، فرهنگی، نظریه سیگنال دهی و روایت شناسی کسب و کار انجام شده است. یافته ها ترکیب روایت های شش گانه، هویت، فرصت، فرافکن، شکست، چرخش و تدبیر (منابع) از طریق ایجاد مشروعیت ادراک شده و اعتماد شناختی عاطفی در ذهن سرمایه گذار بر تصمیم سرمایه گذاری خطرپذیر اثرگذار است؛ اثری که توسط میزان بلوغ اکوسیستم نوآوری و زمینه نهادی تعدیل می شود. نتیجه گیری و کاربردها بر پایه این چارچوب پنج گزاره پژوهشی تدوین شده و پیشنهادهایی کاربردی برای مدیران دانش بنیان پارک های علم و فناوری و صندوق های سرمایه گذاری خطرپذیر ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

روایت گری برند ، سرمایه گذاری خطرپذیر ، شرکت های دانش بنیان ، کارآفرینی ، فرهنگی ، نظریه سیگنال دهی