طراحی و اعتبار سنجی مدل اثرگذاری سرمایه دانشی بر عملکرد سازمانی با تاکید بر نقش میانجی یادگیری سازمانی نوآوری و کیفیت تصمیم گیری

در اقتصاد دانش بنیان مزیت رقابتی سازمانها بیش از آنکه به دارایی های فیزیکی وابسته باشد به توانایی آنها در شناسایی، توسعه ترکیب و به کارگیری منابع دانشی وابسته است سرمایه دانشی به عنوان مجموعه ای از سرمایه انسانی، سرمایه ساختاری و سرمایه رابطه ای یکی از مهم ترین منابع نامشهود سازمان برای خلق ارزش پایدار محسوب می شود با وجود مطالعات متعدد درباره رابطه سرمایه دانشی و عملکرد سازمانی همچنان این پرسش اساسی مطرح است که سرمایه دانشی از چه سازوکارهایی به عملکرد بهتر سازمان منجر می شود پژوهش حاضر با هدف طراحی و ارائه چارچوبی یکپارچه برای تبیین این سازوکار انجام شده است. در مدل پیشنهادی سرمایه دانشی به عنوان متغیر مستقل عملکرد سازمانی به عنوان متغیر وابسته و یادگیری سازمانی، نوآوری و کیفیت تصمیم گیری به عنوان متغیرهای میانجی در نظر گرفته شده اند مبنای نظری، مدل دیدگاه مبتنی بر منابع، نظریه سرمایه فکری دیدگاه دانش بنیان سازمان و ادبیات یادگیری سازمانی و نوآوری است بررسی ادبیات نشان می دهد که سرمایه دانشی می تواند ظرفیت سازمان برای یادگیری، خلق و اجرای نوآوری و دسترسی به اطلاعات و تخصص لازم برای تصمیم گیری را تقویت کند و از این مسیر بر عملکرد سازمانی اثر بگذارد بر این اساس مدل مفهومی پیشنهادی شامل روابط مستقیم و غیرمستقیم میان سازه های پژوهش ارائه و مجموعه ای از فرضیه های قابل آزمون تدوین شده است برای اعتبارسنجی تجربی، مدل استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری پیشنهاد می شود. نوآوری اصلی پژوهش در آن است که به جای بررسی رابطه مستقیم و ساده میان سرمایه دانشی و عملکرد، سازوکارهای تبدیل سرمایه دانشی به ارزش سازمانی را از طریق سه مسیر مکمل یادگیری، نوآوری و کیفیت تصمیم گیری تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

سرمایه دانشی ، سرمایه فکری ، مدیریت دانش ، یادگیری سازمانی ، نوآوری ، کیفیت تصمیم گیری ، عملکرد سازمانی ، مدل سازی معادلات ساختاری