واکاوی پدیده شست و شوی دیجیتال در حکمرانی سبز

امروزه در مدیریت دولتی این باور رایج شکل گرفته که راه اندازی سامانه های اینترنتی و پورتال های الکترونیکی خودبه خود باعث افزایش کارایی، شفافیت اداری و بهبود عملکرد محیط زیستی سازمان ها می شود؛ ایده ای که در ادبیات مدیریت با نام گذار دوگانه شناخته می شود. اما تجربه عملی نشان می دهد که صرف استقرار زیرساخت های نرم افزاری یا وب سایت های دولتی لزوما به تغییر رفتار سازمانی و اتخاذ تصمیم های پایدار منجر نمی شود. این مقاله به بررسی پدیده ای نوظهور با عنوان شست و شوی دیجیتال در بخش دولتی می پردازد؛ وضعیتی که در آن سازمان ها گزارش ها و تبلیغات گسترده ای درباره دستاوردهای الکترونیکی خود ارائه می دهند اما در عمل فرایندهای بوروکراتیک سنتی، امضاهای اداری سلیقه ای و ناکارآمدی های گذشته همچنان دست نخورده باقی مانده اند. در این پژوهش، مفهوم شست وشوی دیجیتال به حوزه مدیریت دولتی و حکمرانی محیط زیست وارد شده و شکاف میان تعهدات رسمی تحول دیجیتال و عملکرد واقعی سازمان ها آشکار می شود. بر این اساس توسعه چارچوب مفهومی پدیده «گسست دیجیتال سبز» به عنوان پیامد مستقیم این شست و شوی سازمانی دنبال شده است. همچنین با ارائه یک ماتریس مقایسه ای کاربردی تحت عنوان «ادعا - عمل»، ابزاری تحلیلی در اختیار مدیران قرار می گیرد تا تحول دیجیتال واقعی را از نمایش های نمادین تفکیک کنند. در نهایت یافته های این پژوهش نشان می دهد که گذار از مدیریت نمایشی به حکمرانی سبز واقعی نیازمند یکپارچگی بین سازمانی، داده ها، تصمیم گیری مبتنی بر شواهد برخط و ایجاد نظام های نظارتی مستقل است؛ چارچوبی که می تواند فناوری اطلاعات را از ویترینی صوری به پیشران واقعی پایداری محیط زیست بدل سازد.

کلیدواژه ها:

شست و شوی دیجیتال ، حکمرانی سبز ، مدیریت دولتی ، تحول دیجیتال ، شکاف ادعا-عمل ، گسست دیجیتال سبز