تاثیر مدیریت فناوری اطلاعات بر تجاری سازی دانش در صنعت بانکداری نقش میانجی نوآوری در خدمات مالی و نقش تعدیل گر رقابت پذیری بازار

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدیریت فناوری اطلاعات بر تجاری سازی دانش در صنعت بانکداری با تحلیل نقش میانجی نوآوری در خدمات مالی و نقش تعدیل گر رقابت پذیری بازار انجام شد. پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بوده و با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری به تحلیل روابط میان سازه ها پرداخته است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد، مدیران فناوری اطلاعات، مدیران نوآوری، مدیران دانش و کارشناسان متخصص شاغل در بانک ها و موسسات اعتباری فعال در شهر تبریز بود که تعداد کل آنها حدود ۲۵۰ نفر برآورد گردید. با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه ۱۴۸ نفر محاسبه و به روش تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شد. نهایتا ۱۲۶ پرسشنامه گردآوری و تحلیل شد. داده ها با چهار پرسشنامه استاندارد شامل مدیریت فناوری اطلاعات، نوآوری در خدمات مالی، تجاری سازی دانش و رقابت پذیری بازار، در قالب طیف پنج درجه ای لیکرت گردآوری شدند. تحلیل با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی با نرم افزار SmartPLS انجام گرفت. نتایج نشان داد که مدیریت فناوری اطلاعات هم به طور مستقیم و هم غیر مستقیم از طریق میانجی گری جزئی نوآوری در خدمات مالی، بر تجاری سازی دانش تاثیر مثبت و معناداری دارد. ضریب تاثیر مدیریت فناوری اطلاعات بر نوآوری در خدمات مالی ۰.۷۰۵ و بر تجاری سازی دانش به طور مستقیم ۰.۲۸۰ به دست آمد. نقش میانجی نوآوری در خدمات مالی تایید شد و حدود ۵۳ درصد از تاثیر کل مدیریت فناوری اطلاعات بر تجاری سازی دانش از طریق این مکانیسم منتقل می شود، همچنین رقابت پذیری بازار به عنوان متغیر تعدیل گر تاثیر مستقیم مدیریت فناوری اطلاعات بر تجاری سازی دانش را به طور مثبت و معناداری تشدید می کند. شاخص های برازش مدل حکایت از قدرت تبیین و پیش بینی قابل قبول مدل دارد. یافته ها نشان می دهد که در بستر رقابت فشرده بانکداری مدیریت فناوری اطلاعات به دارایی استراتژیکی تبدیل می شود که از طریق نوآوری در خدمات مالی و با توجه به پویایی های رقابتی، بازار به تجاری سازی دانش و مزیت رقابتی پایدار می انجامد.

کلیدواژه ها:

مدیریت فناوری اطلاعات ، تجاری سازی دانش ، نوآوری در خدمات مالی ، رقابت پذیری بازار ، صنعت بانکداری