تاثیر مدیریت منابع انسانی دیجیتال بر عملکرد و اشتیاق شغلی کارکنان با نقش میانجی توانمندسازی روان شناختی و نقش تعدیلگر آمادگی دیجیتال

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی دیجیتال بر عملکرد شغلی و اشتیاق شغلی با تبیین نقش واسطه ای توانمندسازی روان شناختی و نقش تعدیلگر آمادگی دیجیتال بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی- پیمایشی است و جامعه آماری آن را کارکنان سازمان آنام سازمان خود را اینجا بنویسید تشکیل دادند که از میان آنها ۲۵۶ نفر به روش نمونه برداری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد گردآوری شد و روایی و پایایی ابزار از طریق شاخص های آمار استنباطی تایید گردید. برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و نرم افزارهای آماری تخصصی استفاده شد. نتایج نشان داد که مدیریت منابع انسانی دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شغلی و اشتیاق شغلی کارکنان دارد. همچنین توانمندسازی روان شناختی در رابطه میان مدیریت منابع انسانی دیجیتال با عملکرد و اشتیاق شغلی نقش میانجی جزئی ایفا می کند. افزون بر این آمادگی دیجیتال به عنوان متغیر تعدیلگر پیوند میان مدیریت منابع انسانی دیجیتال با عملکرد و اشتیاق شغلی را تقویت می کند. شاخص برازش کلی مدل نیز معادل ۴۷۰ محاسبه شد که نشان دهنده برازش مناسب مدل ساختاری پژوهش است. در مجموع یافته ها نشان می دهد که استقرار سیستم های دیجیتال در مدیریت منابع انسانی علاوه بر تسهیل فرایندها با ارتقای حس استقلال و شایستگی کارکنان به بهبود عملکرد و افزایش اشتیاق شغلی منجر می شود؛ با این حال، اثربخشی این نظام ها به سطح آمادگی ذهنی و فنی کارکنان وابسته است و از این رو سازمان ها باید همزمان با توسعه زیرساخت های دیجیتال بر توانمندسازی روان شناختی و ارتقای سواد دیجیتال نیروی انسانی خود تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی دیجیتال ، توانمندسازی روان شناختی ، عملکرد شغلی ، اشتیاق شغلی ، آمادگی دیجیتال