بررسی و اولویت بندی موانع بازاریابی صادراتی پایدار محصولات گلخانه ای جنوب استان کرمان (با رویکردی شناختی-ساختاری و تاکید بر خلق ارزش ادراک شده، تکمیل زنجیره ارزش و حمل ونقل هوشمند)

امروزه بازاریابی صادراتی پایدار به عنوان پارادایمی نوظهور در تجارت بین الملل، کشاورزی بر تلفیق اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی تاکید دارد. جنوب کرمان با تولید سالانه بیش از ۵.۵ میلیون تن انواع محصولات کشاورزی و رتبه اول کشت محصولات گلخانه ای کشور پتانسیل بالایی برای حضور در بازارهای جهانی دارد؛ اما سهم ناچیزی از تجارت بین الملل داشته و محصولات به صورت خام و از کانال واسطه ها صادر می شوند که خود به افزایش ضایعات ۳۰-۴۰ درصد، هدررفت منابع و بی عدالتی در توزیع سود دامن زده است. این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی متوالی و با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع صادرات پایدار انجام شده است. در بخش کیفی با ۱۵ خبره مصاحبه شد و موانع در چهار سطح طبقه بندی گردید. در بخش کمی اولویت بندی با روش بهترین-بدترین (BWM) صورت گرفت. یافته ها نشان می دهد که مهم ترین موانع به ترتیب عبارتند از: شکست در خلق ارزش افزوده در بستر فرآوری و بسته بندی، نابسندگی دانش بازاریابی بین الملل، ناکارآمدی زیرساخت های حمل ونقل چابک به ویژه نبود کریدور هوایی مستقیم، وابستگی ساختاری به شبکه توزیع واسطه ای و فقدان هویت برند منطقه ای که نشان دهنده درک خبرگان مبنی بر اولویت بندی رفع موانع درون سازمانی است. از منظر پایداری یافته ها بیانگر آن است که ضعف در دو مولفه فرآوری و حمل ونقل چابک علاوه بر خسارت های اقتصادی، سلامت محیط زیست و عدالت اجتماعی را نیز با مخاطره مواجه ساخته است. بر اساس نتایج، راهبرد محوری پژوهش گذار از زنجیره تامین خام فروشی به زنجیره ارزش مبتنی بر ادراک مشتری با پایداری سه بعدی و تاکید بر توسعه صنایع تبدیلی، ایجاد کریدورهای هوایی، تکمیل زنجیره سرد و توانمندسازی دانشی ارائه شده است. این پژوهش با پر کردن شکاف میان دانش جهانی بازاریابی پایدار و واقعیت های بومی جنوب کرمان چارچوبی عملیاتی برای سیاست گذاران و فعالان اقتصادی فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

بازاریابی صادراتی ، پایدار ، خلق ارزش ادراک شده ، صنایع تبدیلی ، شکاف دانش ، بازاریابی پایداری صادرات ، جنوب کرمان ، روش بهترین بدترین (BWM)