طراحی مدل هم آفرینی ارزش در اکوسیستم پتروشیمی مبتنی بر اینترنت اشیاء صنعتی: نقش میانجی قابلیت های چابکی دیجیتال و تعدیل گری بلوغ نوآوری باز

هدف این پژوهش طراحی و آزمون مدلی برای تبیین سازوکارهای هم آفرینی ارزش در اکوسیستم پتروشیمی مبتنی بر اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT) با تاکید بر نقش میانجیگری قابلیت های چابکی دیجیتال و تعدیل گری بلوغ نوآوری باز است. این پژوهش از منظر هدف کاربردی توسعه ای و از حیث، ماهیت یک مطالعه توصیفی همبستگی با رویکرد کمی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران ارشد، مدیران فناوری اطلاعات، مدیران تحقیق و توسعه، مدیران زنجیره تامین و کارشناسان ارشد دیجیتال شاغل در ۲۸ شرکت فعال در اکوسیستم پتروشیمی ایران شامل پتروشیمی های غرب، جنوب پارس و خلیج فارس هستند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۳۲۰ نفر انتخاب و در نهایت ۲۹۱ پرسشنامه معتبر تحلیل شد. داده ها با بهره گیری از پرسشنامه های استاندارد که روایی و پایایی آنها تایید شده گردآوری گردید. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SmartPLS نشان می دهد که اکوسیستم اینترنت اشیاء صنعتی تاثیر مثبت و معناداری بر هم آفرینی ارزش در اکوسیستم پتروشیمی دارد همچنین مشخص گردید که قابلیت های چابکی دیجیتال نقش میانجی گر جزئی در این رابطه ایفا می کند. از سوی دیگر بلوغ نوآوری باز رابطه بین قابلیت های چابکی دیجیتال و هم آفرینی ارزش را به طور مثبت و معناداری تعدیل می کند و نشان می دهد که در سازمان هایی با بلوغ نوآوری باز بالا اثر بخشی قابلیت های چابکی دیجیتال بر هم آفرینی ارزش به طور چشمگیری تقویت می شود. این پژوهش با معرفی رویکردی بدیع در تلفیق دیدگاه اکوسیستمی قابلیت محور و نوآوری باز مدلی پویا برای بهبود هم آفرینی ارزش در صنعت پتروشیمی ارائه می دهد که می تواند به عنوان ابزاری کارآمد در جعبه ابزار مدیران ارشد و استراتژیست های تحول دیجیتال این صنعت مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هم آفرینی ارزش ، اکوسیستم ، پتروشیمی ، اینترنت اشیاء صنعتی ، قابلیت های چابکی دیجیتال ، بلوغ نوآوری باز ، صنعت پتروشیمی