ارائه الگوی مدیریت استرس در شرایط عملیاتی (مورد مطالعه ارتش جمهوری اسلامی ایران)

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی مدیریت استرس در شرایط عملیاتی در ارتش جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه انجام پژوهشی کیفی با ماهیت اکتشافی بوده که در آن از راهبرد پژوهشی پدیدارشناسی جهت جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها و طراحی الگوی پژوهش استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه پرسنل ارتش جمهوری اسلامی ایران می باشد که تجربه مستقیم کار در شرایط عملیات نظامی را به مدت حداقل ۱۰ سال دارند؛ که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و قضاوتی ۱۵ نفر به عنوان مشارکت کننده و نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از مصاحبه های عمیق اکتشافی و نیمه ساختار یافته بهره گرفته شده است. تحلیل داده ها با روش تحلیل محتوا و با استفاده از نرم افزار MAXQDA انجام پذیرفت. روایی کیفی محتوا با نظر اساتید و همچنین روایی کمی با شاخص های CVI و CVR به ترتیب با اعداد ۰.۹۰ و ۰.۸۷ با نرم افزار EXCEL مورد تایید قرار گرفت. همچنین پایایی پژوهش با روش توافق دو کدگذار و شاخص ضریب کاپا با ۰.۸۰ مورد تایید قرار گرفت. با تجزیه و تحلیل داده ها ۹۱ شاخص (کدهای اولیه) و ۸ مولفه کدهای ثانویه شناسایی گردید. نتایج نشان داد که الگوی مدیریت استرس در شرایط عملیاتی در ارتش جمهوری اسلامی ایران شامل مولفه های نقش ایمان و معرفت، حمایت و پشتیبانی سازمانی و نهادی، شرایط و فشارهای عملیاتی، روابط و حمایت اجتماعی، رهبری و حمایت فرماندهی، آموزش و آمادگی پیش از عملیات، آمادگی جسمانی و سلامت، ویژگی های فردی و روانشناختی می باشد.

کلیدواژه ها:

استرس ، شرایط عملیاتی ، ارتش جمهوری اسلامی ایران ، پدیدارشناسی