تاثیر رویکردهای چابک و ترکیبی مدیریت پروژه بر تاب آوری سازمانی و موفقیت پایدار کسب و کارها در عصر عدم قطعیت: یک تحلیل تطبیقی در صنایع فناوری محور

در دهه های اخیر افزایش پیچیدگی محیط های کسب و کار و تشدید عدم قطعیت های اقتصادی سازمان های فناوری محور را ناگزیر به بازنگری در رویکردهای مدیریت پروژه خود کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی تاثیر متدولوژی های چابک (Scrum Kanban) در مقابل رویکردهای ترکیبی تلفیق چابک با مدل آبشاری بر دو متغیر کلیدی «تاب آوری سازمانی» و «موفقیت پایدار پروژه» در صنایع فناوری محور انجام شده است. این پژوهش از طرح آمیخته اکتشافی-تبیینی بهره می گیرد. در فاز کیفی تحلیل مضمون مصاحبه های نیمه ساختار یافته با ۱۵ مدیر ارشد پروژه در استارتاپ های فین تک انجام شد و در فاز کمی داده های ۲۵۰ شرکت فناوری از طریق پرسشنامه استاندارد تاب آوری گردآوری و با مدل معادلات ساختاری (SEM) در نرم افزار SmartPLS تحلیل گردید. یافته ها نشان می دهند که رویکرد ترکیبی در شرایط بحرانی تاب آوری سازمانی بالاتری (B=۰.۶۱، p<۰.۰۰۱) نسبت به چابکی صرف (B=۰.۴۳, p<۰.۰۱) پیش بینی می کند. همچنین بلوغ سازمانی به عنوان متغیر تعدیل گر رابطه میان نوع متدولوژی و موفقیت پروژه را به طور معناداری تعدیل می کند. این پژوهش چارچوب مفهومی جدیدی با عنوان «تاب آوری چابک» (Agile Resilience Framework) ارائه می دهد که می تواند راهنمای عملی مدیران کسب و کار در انتخاب رویکرد بهینه مدیریت پروژه باشد.

کلیدواژه ها:

چابکی کسب و کار ، تاب آوری سازمانی ، مدیریت پروژه هیبریدی ، عدم قطعیت محیطی ، متدولوژی اسکرام ، PMBOK