تاثیر کیفیت برنامه ریزی مالی و انضباط مالی بر ارزش آفرینی شرکت با نقش میانجی کارایی تخصیص منابع

هدف این پژوهش بررسی تاثیر کیفیت برنامه ریزی مالی و انضباط مالی بر ارزش آفرینی شرکت با نقش میانجی کارایی تخصیص منابع در شرکت های تولیدی و صنعتی مستقر در شهرک صنعتی شمس آباد تهران می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی همبستگی با رویکرد پس رویدادی است. جامعه آماری شامل کلیه شرکت های تولیدی و صنعتی مستقر در شهرک صنعتی شمس آباد تهران بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران تعیین گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته با ۵۰ گویه بود که پس از تایید روایی و پایایی در اختیار مدیران مالی، مدیران عامل و اعضای هیئت مدیره شرکت های نمونه قرار گرفت و پس از جمع آوری و پالایش پرسشنامه های صحیح مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد PLS و آزمون سوبل انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که کیفیت برنامه ریزی مالی بر ارزش آفرینی شرکت (ضریب مسیر ۰.۴۲۵، آماره تی ۴.۸۲۳) و بر کارایی تخصیص منابع (ضریب مسیر ۰.۵۳۸، آماره تی ۶.۱۲۴) تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین انضباط مالی بر ارزش آفرینی شرکت (ضریب ۰.۴۰۸، آماره تی ۴.۵۶۲) و بر کارایی تخصیص منابع (ضریب مسیر ۰.۵۱۲، آماره تی ۵.۸۷۲) تاثیر مثبت و معناداری دارد. کارایی تخصیص منابع نیز بر ارزش آفرینی شرکت تاثیر مثبت و معناداری دارد (ضریب مسیر ۰.۵۶۴، آماره تی ۶.۴۵۸). نتایج آزمون سوبل نشان داد که کارایی تخصیص منابع نقش میانجی کاملی در رابطه بین کیفیت برنامه ریزی مالی و ارزش آفرینی (آماره سوبل ۵.۸۷۴) و همچنین در رابطه بین انضباط مالی و ارزش آفرینی (آماره سوبل ۵.۳۶۲) ایفا می کند. شاخص های برازش مدل شامل NFI، SRMR و GOF نشان دهنده برازش مطلوب و قوی مدل می باشند. بر اساس نتایج به مدیران شرکت های تولیدی و صنعتی پیشنهاد می شود با استقرار سیستم های پیشرفته برنامه ریزی مالی و نظام های کنترل داخلی قوی و همچنین بهبود فرآیندهای تخصیص منابع زمینه را برای ارزش آفرینی پایدار فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

کیفیت برنامه ریزی مالی ، انضباط مالی ، کارایی تخصیص منابع ، ارزش آفرینی شرکت