تاثیر گرایش بازار و کارایی مدیریت سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکتها با نقش میانجی مزیت رقابتی پایدار

هدف پژوهش حاضر طراحی و آزمون مدلی ساختاری برای تبیین اثر گرایش بازار و کارایی مدیریت سرمایه در گردش بر عملکرد مالی با نقش میانجی مزیت رقابتی پایدار در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد، مدیران مالی، مدیران بازاریابی و کارشناسان ارشد شرکتهای بورسی بوده و با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۵ نفر به عنوان حجم نمونه تعیین گردید. پس از توزیع پرسشنامه ۳۴۵ پرسشنامه قابل قبول جمع آوری شد. ابزار پژوهش، پرسشنامه ای با ۴۶ گویه در قالب ۴ متغیر اصلی و ۱۳ بعد بود که پایایی و روایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، روایی محتوایی، همگرا و واگرا تایید شد. تجزیه و تحلیل داده ها با رویکرد حداقل مربعات جزئی و نرم افزار SmartPLS انجام گرفت. یافته ها نشان داد تمامی هفت فرضیه پژوهش در سطح اطمینان ۹۹ درصد تایید شدند. ضرایب مسیر برای فرضیه های اول تا پنجم به ترتیب ۰/۲۸۴، ۰/۳۴۲، ۰/۲۳۶، ۰/۲۹۵ و ۰/۳۷۸ بود که همگی معنادار بودند. همچنین نقش میانجی مزیت رقابتی پایدار در رابطه گرایش بازار و عملکرد مالی (۰/۱۲۹، ۳/۳۹۵ برابر) و نیز در رابطه کارایی مدیریت سرمایه در گردش و عملکرد مالی (۰/۱۱۱، ۳/۱۷۱ برابر) تایید شد. ضریب تعیین برای مزیت رقابتی پایدار و عملکرد مالی به ترتیب ۰/۴۵۸ و ۰/۵۳۲ و شاخص برازش کلی مدل ۰/۵۴۵ بود که نشان دهنده برازش قوی مدل است. نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که عملکرد مالی شرکت ها نه تنها تحت تاثیر مستقیم گرایش بازار و کارایی مدیریت سرمایه در گردش قرار دارد، بلکه این دو متغیر از طریق ایجاد و تقویت مزیت رقابتی پایدار نیز به بهبود عملکرد مالی منجر می شوند. بر اساس یافته ها به مدیران شرکت ها توصیه می شود با تقویت فرهنگ بازارگرایی، بهبود کارایی مدیریت سرمایه در گردش و سرمایه گذاری در ایجاد مزیت رقابتی پایدار زمینه بهبود عملکرد مالی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

گرایش بازار ، کارایی مدیریت سرمایه در گردش ، مزیت رقابتی پایدار ، عملکرد مالی