از کارایی اقتصادی تا امنیت معیشتی چارچوبی مفهومی برای تبیین مکانیسم تغییر ترجیحات نسبت به مداخله دولت در اقتصاد

این پژوهش با هدف تبیین مکانیسم اثرگذاری نااطمینانی اقتصادی بر ترجیحات افراد نسبت به مداخله دولت در اقتصاد، یک چارچوب مفهومی یکپارچه ارائه می دهد. برخلاف ادبیات رایج که عمدتا بر عوامل تعیین کننده ایستا درآمد، ایدئولوژی، اعتماد نهادی تمرکز دارد، این مطالعه بر فرآیند تغییر ترجیحات در شرایط نااطمینانی تاکید می کند. بر پایه مرور هدفمند ادبیات اقتصاد سیاسی نهادی و رفتاری استدلال می شود که نااطمینانی اقتصادی از طریق افزایش ادراک ریسک و تغییر چارچوب شناختی می تواند به جابه جایی معیار ارزیابی سیاست از «کارایی اقتصادی» به امنیت معیشتی بینجامد؛ این تغییر مشروط به سطح اعتماد نهادی با یکی از دو مسیر متفاوت - افزایش حمایت از مداخله دولت یا روی آوردن به راهبردهای محافظتی فردی مرتبط دانسته می شود. سهم مشخص این پژوهش، بازتعریف نقش اعتماد از ضریب تعدیل کننده شدت اثر به قاعده تعیین مسیر کیفی است. از آنجا که مقاله ماهیتی نظری مفهومی دارد و آزمون تجربی نشده، روابط یاد شده به صورت گزاره های نظری قابل آزمون (Propositions) نه یافته های علی اثبات شده مطرح می شوند. چارچوب پیشنهادی با یکپارچه سازی اقتصاد رفتاری، سیاسی و نهادی و تصریح شرایط مرزی خلا موجود در تبیین مکانیسم تغییر ترجیحات را پوشش می دهد. دامنه کاربرد آن عمدتا به اقتصادهای دولت محور یا رانتی با پاسخگویی انتخاباتی محدود محدود است.

کلیدواژه ها:

نااطمینانی اقتصادی ، ترجیحات سیاستی ، مداخله دولت ، اقتصاد رفتاری ، امنیت معیشتی ، چارچوب شناختی ، اعتماد نهادی