تحلیل شبکه ای عوامل موثر بر تقویت اعتماد عمومی به نهادهای پولی و بانکی با رویکرد ترکیبی فازی ISM و DANP

اعتماد عمومی به نظام بانکی سنگ بنای ثبات مالی و اثربخشی سیاست های پولی است. با این حال عوامل موثر بر آن اغلب به صورت خطی و مجزا تحلیل شده اند. هدف این پژوهش سطح بندی ساختاری و تحلیل روابط شبکه ای عوامل تقویت کننده اعتماد عمومی به نهادهای پولی و بانکی با استفاده از مدل سازی ساختاری تفسیری فازی (Fuzzy-ISM) و تکنیک DANP فازی انجام شده است. روش شناسی پس از مرور نظام مند ادبیات و تایید ۱۲ عامل کلیدی توسط ۱۴ خبره بانکی و دانشگاهی با روش دلفی، روابط پیش نیازی میان عوامل با Fuzzy-ISM تعیین و سطح بندی شد. سپس با Fuzzy DANP، شدت تاثیرگذاری متقابل و وزن نهایی هر عامل محاسبه گردید. یافته ها نتایج نشان می دهد شفافیت، اطلاعات، ثبات قوانین پولی و در حالی که کیفیت تعامل کارکنان و سرعت خدمات در سطحی ترین لایه سطح چهارم جای می گیرند وزن نهایی شفافیت (۰/۱۸۵) بیشتر از سایر عوامل است. تحلیل MICMAC فازی نیز شفافیت و حاکمیت قانون را به عنوان متغیرهای مستقل قدرت نفوذ بالا وابستگی پایین طبقه بندی کرد. نتیجه گیری مداخلات سطحی بدون اصلاح عوامل ریشه ای ناکارآمد است. اولویت سیاستی باید اصلاح شفافیت و تثبیت قوانین باشد نه صرفا بهبود رفتار کارکنان. مدل ارائه شده می تواند مبنایی برای طراحی نقشه راه تقویت اعتماد عمومی در نظام بانکی ایران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اعتماد عمومی ، نظام بانکی ، شفافیت ، اطلاعات ، ثبات قوانین پولی ، مدل سازی ساختاری تفسیری فازی ، DANP فازی