تاثیر نوسان نامتقارن بازده سهام بر هزینه بدهی آتی شرکت های غیرمالی منتخب پذیرفته شده در بورس نیویورک و نزدک با رویکرد GJR-GARCH

هدف این پژوهش بررسی آن است که آیا واکنش نامتقارن نوسان بازده سهام به اخبار منفی اطلاعاتی درباره هزینه بدهی آتی شرکت ها فراهم می کند یا خیر. بر مبنای نظریه ساختاری ریسک اعتباری افزایش نوسان ارزش دارایی شرکت می تواند احتمال نکول و صرف ریسک مطالبه شده توسط اعتباردهندگان را افزایش دهد؛ با این حال مشخص نیست که اعتباردهندگان علاوه بر سطح کلی نوسان به جزء نامتقارن یا اثر اهرمی نوسان نیز واکنش مستقل نشان می دهند. برای آزمون این موضوع بازده لگاریتمی روزانه ۲۳۹ شرکت غیرمالی واجد شرایط در فاصله ۸ فوریه ۲۰۱۳ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴ محاسبه و برای هر شرکت مدل GJR-GARCH (۱،۱) برآورد شد. پس از اعمال معیارهای کیفیت، داده مثبت بودن بدهی و هزینه بهره و حذف نسبت های نامعتبر نمونه نهایی شامل ۲۰۱ شرکت شد. هزینه بدهی آتی به صورت هزینه بهره سال ۲۰۱۵ تقسیم بر متوسط بدهی بهره دار سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ تعریف شد. مدل های مقطعی با خطاهای استاندارد مقاوم HC کنترل های اندازه، اهرم، سودآوری، نقدینگی، مشهود بودن دارایی ها، رشد و اثرات صنعت برآورد شدند. میانگین پارامتر عدم تقارن GJR برابر ۰٫۱۳۶ و میانگین هزینه بدهی ۳٫۹۵ درصد است. در مدل اصلی ضریب نوسان نامتقارن مثبت اما از نظر آماری نامعناست (۰٫۰۰۴۲، ۶۲۸ (۰)) و فاصله اطمینان بوت استرپ نیز صفر را دربرمی گیرد. در مقابل سطح متوسط نوسان شرطی اثر مثبت و معناداری بر هزینه بدهی دارد (۰٫۰۰۹۷، ۰٫۰۰۲). اندازه شرکت با هزینه بدهی رابطه منفی و پایدار دارد. یافته ها نشان می دهد اعتباردهندگان در نمونه حاضر بیشتر به شدت کلی عدم قطعیت بازار توجه دارند تا نحوه نامتقارن واکنش نوسان به شوک های منفی. نتیجه اصلی در رگرسیون چندکی، معیار جایگزین سهم عدم تقارن و آزمون های مقاوم پابرجا است.

کلیدواژه ها:

نوسان نامتقارن ، هزینه بدهی ، GJR GARCH ، ریسک اعتباری ، بازار سهام آمریکا ، تامین مالی