تحلیل رابطه غیر خطی بین انعطاف پذیری مالی و ریسک سقوط قیمت سهام شواهدی از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

پژوهش حاضر با هدف واکاوی رابطه غیر خطی میان انعطاف پذیری مالی و ریسک سقوط قیمت سهام در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۲ انجام شده است. در این مطالعه ریسک سقوط قیمت سهام با بهره گیری از دو معیار استاندارد چولگی منفی بازده سهام و نوسانات پایین به بالا محاسبه شده و انعطاف پذیری مالی از طریق یک شاخص ترکیبی عملیاتی گردیده است. فرضیه های پژوهش با استفاده از داده های تابلویی ۱۱۱۶ مشاهده و با برازش مدل اثرات ثابت مورد آزمون قرار گرفت. نتایج تجربی، وجود یک رابطه غیر خطی محدب U شکل را میان متغیرها تایید کرد؛ به طوری که در مدل اول ضریب متغیر خطی انعطاف پذیری مالی (FF) برابر با ۰.۱۴۶- و ضریب مجذور آن (FF۲) برابر با ۰.۰۵۹ برآورد شد. همسو با آن در مدل دوم ضریب متغیر خطی برابر با ۰.۱۲۹- و ضریب مجذور برابر با ۰.۰۵۲ به دست آمد که تمامی این ضرایب در سطح اطمینان ۹۵ درصد از نظر آماری معنادار می باشند. یافته ها نشان می دهد که انعطاف پذیری مالی تا نقطه عطف بهینه محدوده (ریاضی) ۰.۵ تا ۱۰۰ با نقش ضربه گیری مالی ریسک سقوط قیمت سهام را کاهش می دهد اما پس از عبور از این آستانه به دلیل تشدید مسائل نمایندگی و احتکار اخبار بد ریسک سقوط را افزایش می دهد. این نتایج ضرورت پایش سطح بهینه ساختار مالی را برای سرمایه گذاران و نهادهای ناظر برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری مالی ، ریسک سقوط قیمت سهام ، مدل غیر خطی U شکل ، داده های تابلویی ، بورس اوراق بهادار تهران