تاثیر سیستم های هوشمند تجاری و مدیریت دانش بر ارزش آفرینی اقتصادی؛ با تاکید بر نقش میانجی تجاری سازی ایده های فناورانه

هدف این پژوهش تبیین نقش میانجی تجاری سازی ایده های فناورانه در تاثیر سیستم های هوشمند تجاری و مدیریت دانش بر ارزش آفرینی اقتصادی در شرکت های فعال در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات و شرکت های دانش بنیان مستقر در پارک های علم و فناوری تهران است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه مدیران و کارشناسان شرکت های مذکور بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برای جوامع نامحدود، ۳۸۴ نفر برآورد گردید که با توزیع ۴۵۰ پرسشنامه به روش ترکیبی حضوری و الکترونیکی در نهایت ۳۹۲ پرسشنامه قابل تحلیل جمع آوری شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد استفاده شده که روایی و پایایی آنها با استفاده از شاخص های روایی محتوا (CVR) و (CVI) و ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم افزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که تمامی هفت فرضیه پژوهش در سطح اطمینان ۹۹ درصد تایید شدند. سیستم های هوشمند تجاری و مدیریت دانش هم به صورت مستقیم و هم از طریق تجاری سازی ایده های فناورانه بر ارزش آفرینی اقتصادی تاثیر مثبت و معنادار دارند. تجاری سازی ایده های فناورانه به عنوان متغیر میانجی، جزئی، نقش کلیدی در تبدیل قابلیت های تحلیلی و دانشی سازمان به ارزش اقتصادی پایدار ایفا می کند و بیشترین تاثیر مستقیم مربوط به رابطه بین تجاری سازی و ارزش آفرینی اقتصادی است. در مجموع این پژوهش با ارائه چارچوبی جامع از ارتباط میان قابلیت های تحلیلی و دانشی سازمان با ارزش آفرینی اقتصادی از طریق فرآیند تجاری سازی، به مدیران و سیاستگذاران حوزه فناوری در شناسایی مسیرهای موثر خلق ارزش پایدار کمک می نماید.

کلیدواژه ها:

سیستم های هوشمند تجاری ، مدیریت دانش ، تجاری سازی ایده های فناورانه ، ارزش آفرینی اقتصاد